Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

Περασμένες Πασχαλιές....



Κάθε δέκα πέντε χρόνια ανεβάζαμε με επιτυχία το ίδιο έργο!
 Να σας «βάλω» κλίμα. 
Στην εξοχική κατοικία, ένα διαμέρισμα ανάμεσα στα είκοσι πέντε. Μια τεράστια αυλή για τα παιχνίδια των παιδιών.  
Το σημερινό έργο, με βρίσκει στη ηλικία των τριάντα και κάτι… Ένα διαμέρισμα ίδιο με τα άλλα κάτι σαν τα ..προσφυγικά, 68τμ. 
Οι παππούδες (σόι) μου, τα παιδιά το ανδρόγυνο, τα αδέλφια μας και Πάντα η θείες Ιουλία και Τέρψη χήρες από επιλογή! [Δεν τις άντεξαν και έσκασαν οι μακαρίτες, Θέ μου σχώρα με ] καλεσμένες της πονόψυχης μάνας μου! 
Ολη τη Μ. Εβδομάδα πηγαινοερχόμουν στο μικρό μπακάλικο και τη μανάβισσα. Η μάνα μου, στην κουζίνα, μια και άλλος δεν χωρούσε. Πάλη με τα κουλούρια.. τα  τσουρέκια που σαν τα δικά μας, Κανένα! 
Μ. Σάββατο είχε φτάσει το αρνί, τα εντόσθια, τόνοι μαρούλια.. ξέρετε εσείς! Δυο καρτέλες αυγά, που έψαχνα τόπο να τα ακουμπήσω! Ρούχα, τσάντες, αθλητικά, μαξιλάρια παπλώματα διασκορπισμένα μέχρι το πατάρι! 
Εγώ σε κατάσταση ..ψεκασμού με ηρεμιστικά, μάλλον εισπνεόμενων. Το μαρτύριο μου ξεκινούσε, από τη στιγμή που γύριζε η Μαρίκα [μάνα] τα έντερα. Κάποιες στιγμές σκεφτόμουν να πάρω τις σούβλες και να τρέχω στα όροι τα’ άγρια βουνά! Ηξερα πως θα γινόταν η μάχη του κοκορετσίου και του κατσικίου! Σας μιλάω για πόλεμο! Όλοι είχαν διαφορετικές απόψεις! Εγώ στη βεράντα με τον πατέρα μου να πίνουμε το καφεδάκι μας και η Μαρίκα να φωνάζει.. «Μη και του δώσεις κουλούριιιιι». Το είχαμε ρίξει στην παρανομία! 
Εκτός από το σουβλιστό αρνί, «ρίχναμε και ένα μικρούλι στο φούρνο! Ο Χριστός αναστήθηκε και εμείς λιποθυμούσαμε από τη μυρωδιά του φούρνου! Επρεπε να το σιγοψήσει στους 80 βαθμούς να έρθει να λιώσει, μέχρι τη μεγάλη μέρα! Ολη τη νύχτα έπρεπε να τους ψεκάζω με Aerolin! Αν είχες την ατυχία να θελήσεις τουαλέτα την έβαψες.. πόσα κορμιά να πηδήξεις;;; 
Την επομένη κατέβαιναν δυο- δυο τις σκάλες για τους λάκκους!
Στην αυλή στήνονταν τα τραπέζια και οι καρέκλες [του γύφτου]  που είχαμε σε ντάνες για την αυλή! Η Μαρίκα να τρέχει με τα πιάτα μη και δεν φάνε τα Δικά μας βλαστάρια από το Δικό μας αρνί, που φυσικά ήταν το καλύτερο!!!! Ηξερε από τα παιδικά μου χρόνια πως το κρέας δεν το ήθελα, αλλά δεν έχανε την ελπίδα της να με πείσει! Παίζει και να με είχε τάξει! 
Το κασετόφωνο με την εικοσάμετρη μπαλαντέζα, να παίζει τα σουξέ της εποχής σε κασέτες. Γέλια, γλέντι, φαγητά μέχρι σκασμού! Να τα Malox, να η λεμονάδα με τη σόδα και σωσμό δεν είχαμε!
Το αποκορύφωμα της «πάλης» ολοκληρωνόταν, εκεί γύρω στις πέντε το απόγευμα.. Όλοι να κοιμούνται στις καρέκλες στους καναπέδες.. να στέκομαι στην πόρτα της κουζίνας και να κορυφώνεται ο Επιδαύριος μονόλογος στη θέα των ισορροπημένων, ταψιών, πιατελών, κατσαρολικών και  λοιπών λιγδιασμένων αντικειμένων! Η Βουγιουκλάκη στην Αντιγόνη δεν έπιανε μία στο σπαραγμό μου, τα μάτια να στάζουν το ρίμελ, με τα χέρια σε στάση δέησης να ακουμπούν στο πρεβάζι της πόρτας… σας μιλώ για Την ερμηνεία! Ανασκουμπώνομαι και αρχίζει το καυτό νερό να μου καίει τα χέρια! [κρίμα το μανικιούρ]. Στις οκτώ είχα τελειώσει τη μάχη με τις χλωρίνες τα απορρυπαντικά και τα ξύδια να φύγει η μυρωδιά.
Η παράσταση τελείωσε… άρχιζε η αποχώρηση…

Μην ακούσω πως κουραστήκατε!!! Τα χρόνια που πέρασαν εξιδανίκευσαν ότι απέμεινε στη σκέψη… Να μπορούσα να δώσω κουλούρι κλεμμένο… να μυρίσω τα κουλούρια της… να ξανάβλεπα τον αδελφό μας, να δένει το σφαχτό… τη Λούλα να φέρνει το κανταΐφι με τη σαντιγί ….τον Πέτρο ν' αλλάζει τις κασέτες..

Χρόνια Πολλά σε όλους!!

11 σχόλια:

  1. Αλυπητα με εφερες κι εμενα..Στις αξεχαστες στιγμες..Και δακρυσμενος φωναζω μαζι σου...Να μπορουσα να ειμουν εκει,να τους εβλεπα..Αυτεινους που σημαδιασαν την κατοπινη μου ζωη..
    Αλλα θα τους ξαναδουμε,καλη μας φιλη...
    Σε λιγο..
    Τις καλυτερο τερες ευχες μου,απο βαθους καρδιας...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χριστός Ανέστη Αντιγόνη και χρόνια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Koινές μνήμες Αντιγόνη μου απ' την εποχή που όλα ήταν πιο ανέμελα και όλα μας τα άγχη ήταν τα παράνομα κουλουράκια...
    Να είσαι πάντα καλά και να χαίρεσαι την οικογένειά σου Αντιγόνη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χριστος Ανέστη χρονια πολλα..!!!! τι αναμνήσεις Αντιγονάκι μου να ηξερες!! πως χωρούσαμε τόσοι ανθρωποι σε τοσο λιγα τετραγωνικα μου λες; είναι απο αυτα που μόνο η αγάπη καταφέρνει..!!ευτυχώς που υπάρχουν ανθρωποι σαν και σενα .. και μας ανασκαλεύουν τις ομορφες μνήμες αγαπημενη μου..!!
    Να είσαι καλά και να κανεις ότι αγαπάς Αντιγονακι μου φιλω σε !!!
    Τελικα το ταξιμο επιασε; χα..χα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ο χρονος παντα μας κανει να κραταμε τα θετικα μονο και να τα νοστσλγουμε. Χριστος Ανεστη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χριστός Ανέστη με υγεία
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. A ρε ΑΝτιγονάκι,παντα απολαυστική και ρομαντικά "οπισθοδρομική",όπως όλοι μας τούτες τις μέρες που έρχονται στο νου ο,τι τότε απευχόμαστε,σαν νοσταλγία ακαταμάχητη.
    Νάσαι καλά,νάσαι γερή ,να θυμάσαι και να μας θυμίζεις...
    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ευχές καρδιάς Αντιγόνη μου!
    Και να μη ξεχνάμε ότι κρατάει ζεστές τις καρδιές μας!
    ΑΦιλάκια με όλη μου την αγάπη! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μνήμες πολύτιμα φυλαχτά!
    Να είσαι πάντα καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Οι γιορτές πάντα μας φέρνουν στο μυαλό παλαιότερα χρόνια και μνήμες που τις φυλάμε σαν φυλαχτά στην καρδιά μας...
    Χρόνια Πολλά, Αντιγόνη μου
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. η ενδεκατη γνωμη λοιπη λεει , γλυκο κοριτσι αντιγονη , γιατι για μενα , εισαι ενα γλυκο κοριτσι
    μεσα απο τις λεξεις και τις αναμνησεις που βαζει σε σειρα σε σελιδες βιβλιων , και αναρτησεις, με παθος χωνεσαι στ σωμα του κοριτσιου και ζεις ξανα κια ξανα
    και για παντα
    Σε λατρευω αντιγονη , να το ξερεις , εισαι το πιο φωτεινο πλασμα ππου εχω γνωρισει

    ΑπάντησηΔιαγραφή