Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Σπιτωμένη..


Η Αννα ήταν «Παπαστρατίνα».
Ετσι έλεγαν τις γυναίκες που δούλευαν
στην καπνοβιομηχανία Παπαστράτου.
Το μεροκάματο 80 δρχ.
Ηταν ξαδέλφη της μάνας μου.
Μέναμε σε αντικρινά σπίτια.
Ολοι μαζί εφτά άτομα, στοιβαγμένα
σε τρεις μικροκάμαρες.
Ο πατέρας δούλευε στα βυτία που
άδειαζαν τους βόθρους.
Η μάνα έβαζε μπουγάδες.
Από μικρά τα πέντε παιδιά βγήκαν στα
μεροκάματα μόλις τέλειωναν ένα έρμο δημοτικό.

H Aννα ήταν το πειραχτήρι. Το γέλιο της ηχηρό,
τα πειράγματα της και τα στιχάκια που σκάρωνε
ήταν το φόρτε της.
Στα δεκαέξι, μπήκε στο εργοστάσιο.
Στα δεκαεφτά, την έπιασε ο αδελφός, με αγόρι.
Την σαπίσανε στο ξύλο και η απειλή «θα σε κουρέψω»
την τρέλαινε.

Ηταν μια ζουμερή σχηματισμένη κοπελούδα,
με δαχτυλιδένια μέση και τα ξανθοκόκκινα μαλλιά της
να χύνονται ως κάτω κατσαρά .
Ένα προσωπάκι όχι ιδιαίτερα όμορφο, αλλά είχε
μια παράξενη αύρα που λίγωνε τις ορμές των παλικαριών.
Τα απογεύματα πήγαινε στις Στάσας το σπίτι, να μάθει
κέντημα που εκείνη δούλευε φασών για ένα οίκο
νυφικών στην Αθήνα.

-Εγώ θειά δεν θα μείνω να γεμίζω τα κουτιά τσιγάρα,
έλεγε στη γιαγιά μου.

Η μάνα της σουρομαδιόταν .
-Καλό τέλος δεν θα ΄χει,, που να μη σώσει, θα μας φάει!

Στα είκοσι πέντε της έφυγε από το σπίτι!
Η Στάσα της είχε μάθει την τέχνη και το μυαλό της Αννας
που στροφάριζε, την αξίωσε να πάρει μόνιμη θέση
στο νυφικάδικο, βγάζοντας δικά της σχέδια.

Νοίκιασε ένα σπίτι στο Πασσαλιμάνι και ήρθε στη ζωή της
και στο κρεβάτι της , ο Αποστόλης.
Μπήκε ο τίτλος: Η «σπιτωμένη»…
Όταν τόλμησε να πατήσει γειτονιά, ο πατέρας της έκλεισε
την πόρτα.
-Αν δεν στεφανωθεις, μωρή, τούτη η πόρτα δεν ξανανοίγει
για σένα. Πουτάνες δεν θέλω!
Ο Αποστόλης δεν θα την παντρευόταν ποτέ. Είχε ένα γάμο
και διαζύγιο δεν θα έβλεπε μέχρι να πεθάνει…

Στα τριάντα της, άνοιξε ατελιέ, που κεντούσε
τις τουαλέτες τις καλής κοινωνίας.
Πολλά λεφτά περνούσαν από τα χέρια της και άντρες που
την εκμεταλλεύτηκαν…
Δεν ξέρω αν αγάπησε κανένα πραγματικά.

Στα τριάντα πέντε της γνώρισε τον ντελικανή τον Σταύρο.
Είχαν περάσει , άντρες, μαζί και η ηλικία της.
Και ο Σταύρος έγινε πάθος, τρέλα, ζωή και θάνατος.
Και ο τύπος ήταν επαγγελματίας.
Χάθηκε στην αγκαλιά του, έχασε την λογική και το πάνω
χέρι .
Οι αδελφές της και η μάνα μου, που κλεφτά, την έβλεπαν
προσπάθησαν να της πουν αυτό που διέκριναν στα τσακίρικα
μάτια του την έκαναν να πλημμυρίζει οργή.

Και σκάει η βόμβα!
-Σταύρο μου , περιμένω παιδί, έπεσε στην αγκαλιά του.
Για πρώτη φορά ένοιωσε την απόσταση να μακραίνει…
Δυο μήνες μετά, ξύπνησε και ήταν μόνη…
Απόφαση να το πάρει δεν μπόραγε …

Στη γέννα της ήταν η μάννα και οι αδελφές της.

Η μικρή ονομάστηκε, Αγάπη .

Εγινε, ο νέος έρωτας της Αννας , η νόθος Αγάπη..
Στίγμα μιας κοινωνίας, που πέρασαν χρόνια,
να δεχθεί και να καταργήσει την υποκρισία.

Οι παλιές καλές εποχές άνηκαν στους άντρες!
Η κάθε Αννα έπρεπε να βιώνει την υποταγή!

49 σχόλια:

  1. Τι ωραια που γραφεις!!
    Διαβαζοντας τα ειναι σαν να ζω εκεινη την εποχη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Λέτε αλλάξανε πολύ τα πράγματα?
    Ακόμη στην επαρχία, δε δέχονται ένα παιδί εκτός γάμου εύκολα...Και η γυναίκα συνεχίζει να υποτάσσεται!

    Γράφετε πολύ όμορφα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ. ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΙΝΑΚΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ όμορφη ιστορία.. Με ταξίδεψε.. Μπράβο..

    Καλο υπολοιπο Σαββατοκύριακου και καλό βράδυ!

    Μαρουλοφιλακια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αληθινή ιστορία σαν παραμύθι.
    Πόσο αλλάζουν τα χρόνια.
    Τώρα στις μέρες μας είναι κατάκτηση, δικαίωμα και μόδα ίσως, η κάθε Άννα να κρατάει την νόθο "Αγάπη" και να συνεχίζει τη ζωή της.

    Καληνύχτα σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Kαι μετά σου λενε οι παλιες, καλες εποχές!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πόσο διαφορετικές εποχές!
    Και να πεις ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια??
    Γιαγια Αντιγόνη γράφεις υπέροχα!
    Να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αντιγόνη μου ΕΓΡΑΨΕΣ πάλι!
    Μη νομίζεις ότι έχουν αλλάξει και πολύ οι εποχές στο συγκεκριμένο θέμα.
    Απλά στις μεγάλες πόλεις δεν υπάρχουν πια γειτονιές κι έχουν αποξενωθεί οι άνθρωποι,στα χωριά όμως που οι κοινωνίες εξακολουθούν να είναι κλειστές κι οι άνθρωποι κουβεντιάζουν ακόμα στις αυλές η "Αγάπη" της "Αννας" δύσκολα γίνεται αποδεκτή (αν γίνει!).Να είσαι καλά καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλό σαββατοκύριακο σε όλους! Γιαγιάκα πολλά φιλιά είχες δεν είχες μας γύρισες τον χρόνο πίσω σε εποχές με μεγάλα πάθη! Και όχι σαν τον Δημήτρη που τούρθε να κάνει ρεπορτάζ στην Κουμουνδούρου και μας ψυχοπλάκωσε!.....είναι να μην καβαλήσει το καλάμι ο άνθρωπος!.....την έχωσα πάλι την κακία μου στο χώστη, όχι θα μου ξέφευγε! Φιλιά πολλά γιαγιούλα, και μην του πεις τίποτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πάλι ανάποδα θα σε τα πω!
    Μια σου λέξη, χίλιες εικόνες!
    Και για να δούμε ότι τώρα είναι καλύτερα, ξεχωρίζω λίγα μέσα από το κείμενο σου:
    Η αποδοχή "σπιτωμένη" και "μονογονεϊκή" είναι γεγονός στις μέρες μας.
    Σκάλωσα στο μεροκάματο των 80 δρχ..
    Τότε όμως ο κυμάς είχε 40 δρχ και το ψωμί το άσπρο 4,40 (το μαύρο ήταν φθηνότερο. Είχε 3.60).
    Η BMW 1600 είχε 125000 δρχ.
    Κάνε τη σύγκριση και μη γυρνάς πίσω.
    Καλή Κυριακή...Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σενάριο από παλιά ελληνική ταινία, μια Στέλλα της Μελίνας με τα όλα της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Tώρα εμένα η ιστορία σου γιατί μου θύμισε κάτι απο το "10" του ΚΑΡΑΓΑΤΣΗ;
    Γιαγιά Αντιγόνη,με ξετρελαίνεις με τις ιστορίες σου!
    Καλή Κυριακή νάχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. πουαντερί:
    Σε ευχαριστώ κορίτσι μου.
    Να έχεις μια ωραία Κυριακή.

    Αγνή:
    Είναι αλήθεια το ίδιο δύσκολα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τι απέγινε αλήθεια η Αγάπη? Άντεξε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. dimitris:
    Καλημέρα φιλιά και αγάπη!
    Στο Κατινάκι διπλό φιλί!!!!



    Marouli:
    Τρυφερό μου μαρουλάκι, να είσαι καλά
    φιλιααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Τhalassenia:
    Δεν μου αρέσει να είναι μόδα, αλλά να έχει το δικαίωμα και την στήριξη, κάθε γυναίκα να γίνει μάνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ρίκη Ματαλιωτάκη;
    Για αυτό το λόγο τα γράφω.
    Δεν υπήρχαν ροζ τούλια, ιδιαίτερα
    στις ζωές των γυναικών...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. ΕΛΕΝΑ:
    Εχουν περάσει μπόλικα χρόνια..
    Είμαι όμως με το σήμερα.
    Φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. zeidoron:
    Ο σχολιασμός μπορεί να υπάρχει, αρκεί
    που μπορούν να το αντιμετωπίσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Karfoma:
    Είσαι το καρφί της μπλοκόσφαιρας!!
    Φταίω, μετά που σε "δίνω";
    Αντε, ένα φιλί από την γιαγιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ:
    Μωρέ παιδί μου με προβλημάτισες.
    Λίγο πριν το ΄60 είχε τόσο το ψωμί;
    Γιατί για τη BMW άσε ούτε ζωγραφιστή
    δεν την ήξερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. VAD:
    Χρόνια πεινασμένα και με τους δικούς τους κανόνες που τα.. καθαρά κούτελα
    ήταν η περιουσία τους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Kariatida:
    Ετσι ήταν οι φτωχογειτονιές του Πειραιά τότε.
    Σαν την τεράστια αυλή που δεν πρόφτασε να κάψει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Δεν ξέρω αν τότε ήταν πιο δύσκολα ή τώρα! Ξέρω μόνο πως κάθε εποχή έχει τα θετικά και τα αρνητικά της σημεία....! Γι αυτούς που δεν τα έζησαν και δεν υπέφεραν από παλιές νοοτροπίες και ταμπού, ίσως το "παλιά" να φαντάζει ιδανικό....είμαι σίγουρη όμως πως δεν ήταν καθόλου!
    Σε φιλώ γλυκιά μου Αντιγόνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Μeropi:
    Η Αγάπη, ζει στη Θεσσαλονίκη και είναι εκπαιδευτικός.
    Εχουμε να ανταμώσουμε από όταν ήταν πολύ μικρή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Μα τι πολλές γνώμες! Καλώς σε βρήκα. Πάω να διαβάσω και τα υπόλοιπα τώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. γιαγια γραφεις σαν τον Αγαπημενο μου συγραφεα, το Νικο Τσιφορο το ξερεις?
    Κριμα ρε συ για την κοπελια...να νομιζω αυτες τις μαλακιες και τους ντεμεκ καθοσπεπισμους πληρωνουμε τωρα ολοι μας.
    Ταχα τι εφταιγε το παιδακι...
    παλιαντρες αγαπη μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Η μικρη ονομαστηκε αγαπη. Μακαρι να εφερε και στη ζωη της Αννας την αγαπη που τοσο ποθησε και ποτε της δεν κατεκτησε. Σπουδαιες οι γυναικες που αποφασισαν κατι τοσο ριζοσπαστικο σε εποχες που ολα ηταν αλλιως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Σαν παλια ασπρόμαυρη ελληνική ταινία...
    Τα περιγράφεις τόσο όμορφα!!!
    Η κοινωνια τη υποκρισίας εξακολουθεί έτσι να λειτουργεί, ας μη γελιόμαστε, με κάποια μεγαλύτερη άνεση όμως, μιας και η Πολιτεία αναγνωρίζει την κάθε "Αγάπη"
    Καλό σου μεσημέρι,


    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Λέγοντας μόδα εννοώ την αποδοχή του γεγονότος από την κοινωνία ευκολότερα, άρα γίνεται συρμός.
    Και βέβαια συμφωνώ μαζί σου για το δικαίωμα και την στήριξη.

    Καλό απόγευμα γιαγιά Αντιγόνη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Τρελούτσικη:
    Κάποια στιγμή, θα γράψω για την θέση της γυναίκας εκείνες τις εποχές, που κάθε άλλο παρά ευνοημένες ήσαν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. aniaris:
    Καλώς σε βρίσκω.
    Διάβασε και περιμένω την γνώμη σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. DONNA:
    Πάντα θα υπάρχουν οι τσάμπα μάγκες.
    Χαίρομαι που οι καιροί άλλαξαν και τρώνε σουτάρισμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΜΙΑ ΑΝΑΠΟΔΗ:
    Η Αννα αξιώθηκε να δει την Αγάπη εκπαιδευτικό!
    Τα φιλιά μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ:
    Στις παλιές ταινίες υπήρχε η καταγραφή του τότε.
    Η υποκρισία είναι διαχρονική, δυστυχώς!
    Φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Καλησπέρα γιαγιά Αντιγόνη, ευχαριστώ για το ταξίδι σου στις φτωχογειτονιές του Πειραιά. Η γραφή σου είναι τόσο ζωντανή που είναι να σαν να ζω κι εγώ εκεί!!!
    Πολλά χαμόγελα και φιλιά
    Χριστίνα από Κατερίνη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Γιαγιά Αντιγόνη

    μας πήγες σε μια εποχή ξεχασμένη.
    καλά είναι όμως για να τα μαθαίνουμε όλα τα παλιακά και τις δυσκολίες εκείνων των καιρών....

    σημ.Ο Δύσπιστος μπέρδεψε το 60 με το 80

    άντε καλή βδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Εδώ είμαι! Καλό Μήνα και κλή Εβδομάδα.
    Συμπλήρωμα: Το 1965 ο μισθός νεοδιορισμένου καθηγητή ήταν 2880 δρχ.
    Πόσα ψωμιά αγόραζε τότε και πόσα τώρα με τα 1100 Ευρώ;
    Δες, για τέτοιες συγκρίσεις πατώντας εδώ
    Και πάλι Καλημέρα σε όλους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Καλό μήνα Γιαγιά. Τίποτα δεν έχει αλλάξει-ακόμα. Μια γυναίκα δεν έχει δικαίωμα να χαρεί τον έρωτα εκτός γάμου, πόσο μάλλον να κάνει ένα παιδί. Σε κάθε περίπτωση, έχει το στίγμα της ατιμασμένης, της πρόστυχης. Για τους άντρες, άλλα μέτρα και σταθμά. Ωραίο γραπτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ.
    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  41. ΣΟΥΙΤΑ:
    Γειά και χαρά σας.
    Τα ανέκδοτα πολύ καλά και πιπεράτα.
    Η παλιόγρια τα παρακολουθεί, πάντα.
    Και φωτό περιμένω!!
    Την ευχή μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  42. ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ:
    Το είδα αλλά ακόμα τα μπερδεύω.
    Οι αδελφές μου επίσης άλλα θυμόνται
    λες να φταίει το γύρας;
    Καλό μήνα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  43. Pink Fish;
    Γλυκό μου ψαράκι, λίγο καλύτερα είναι τα πράγματα, τουλάχιστον από όσα βλέπω.
    Είσαστε πιο ανεξάρτητες..
    Καλό μήνα!!

    Σκρουτζάκο, ευχαριστώ και αντεύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  44. Υπέροχο κείμενο,
    μια ίδια ιστορία στην Καλαμαριά του ΄60
    Το κράτησε το παιδί , μα συνάμα κράτησε και το κεφάλι της ψηλά και δεν επέτρεψε ποτέ με την στάση της, να το προσβάλουν.
    Σήμερα, καμάρώνει εναν λεβέντη.

    Καλό σου μήνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  45. RedHat:
    Αυτές οι γυναίκες είχαν ανάστημα και καμάρωσαν τα παιδιά τους!

    Καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  46. Το διάβασα σήμερα κι εδώ και πολύ μου άρεσε

    http://ouden-amiges.blogspot.com/2010/02/blog-post.html

    "Οι καιροί κάνουν τους ανθρώπους κι όχι οι άνθρωποι τους καιρούς"

    Γι΄αυτό και το μόνο που αλλάζει είναι οι καιροί. Οι άνθρωποι ήταν και θα είναι για πάντα ίδιοι

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  47. ΦΟΡΑΔΙΤΣΑ:
    Τους καιρούς δεν τους αλλάζουμε γιατί δεν μπορούμε ή γιατί δεν θέλουμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  48. η ιστορία αυτή έχει λίγο την ιστορία μια φίλης μου,ακόμα και τη δικιά μου πως ήρθα δλδ στη ζωή


    καλό απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή