Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Ενα απρόσμενο γράμμα.



                                                                                 Γεια σου!

Ασφαλώς και με θυμάσαι.
Νομίζω πως οι παλιές αγάπες δεν πάνε στον παράδεισο.. είναι παρούσες!
Διαφορετικά πώς θα είχαμε μια λάθρα συνάντηση έστω και στη δεκαετία.
Με έχεις κρατήσει μέσα σου!
Την πρώτη φορά που βγήκαμε ήταν στην ταινία Woodstock. Δυο φορές την είδαμε και ίδρωνες στο «Αττικόν», θυμάμαι φορούσες ένα καμηλό παλτό και έσκαγες από τον κόσμο... και τα κουνήματα στην βελούδινη θέση. Δεν σε πείραζε που ο διπλανός σου έκανε παρατήρηση… εσύ…

Στην κοσμάρα σου!

Φώναζε η μάνα σου να διαβάσεις και εσύ έκρυβες τα εξωσχολικά!  Τα σχολικά τα είχες πεταμένα, μόνο στα πλαίσια σημείωνες και ζωγράφιζες. Γαλλικά μονίμως 8άρι!
Σου φώναζα αλλά πολύ που με άκουγες! Αν μπορούσα θα σου έκανα φροντιστήριο!   
Πώς την γλίτωνες κάθε χρονιά ποιος να ξέρει; Αλλά εσύ…

Στην κοσμάρα σου!

Μαλώναμε για τα φουλάρια σου, που είχα άποψη και θύμωνες γιατί είχα δίκιο!
Εκλεβες την Je Reniens της μάνας σου και νομίζω πως ακόμα την μυρίζω.. Μου άρεσε πολύ! Μπορεί να σε κατσάδιαζε γιατί δεν φορούσες την Μυρτώ αλλά εσύ..

Στην κοσμάρα σου!

Κάποια απογεύματα που έλειπαν οι μεγάλοι από το σπίτι βάζαμε στο πικ-απ  τη «Ρωμιοσύνη» και η γιαγιά που δεν έβγαινε ποτέ..φώναζε:
«Οφου κλείστε βρε τα παράθυραααα θα μας ακούσει η γειτονιά»! Αλλά εσύ….

Στην κοσμάρα σου!

Τα σχέδια και οι ονειροπολήσεις, σταθερές! Μέχρι που ζαλιζόμουν να ακούω τα ίδια..
Όταν με χάιδευες ηλεκτριζόμουν!
Περάσαμε τέσσερα χρόνια μαζί! Με σημάδεψες!
Μετά ήρθε «εκείνος» και με ξέχασες.  
Είχα γίνει παρελθόν και έπρεπε να το αποδεχτώ.
Όταν έκανες τα πρώτα ταξίδια σου ήθελα να ήμουν μαζί σου.. νοερά ήμουν εκεί που έγραφες στην καμπίνα γράμματα..
Μάθαινα για τις γέννες σου.. άκουγα τις φωνές των παιδιών και ας μην το ήξερες! 
Αν κάποιες φορές συναντιόμασταν μου τραβούσες το μανίκι με σημασία και καταλάβαινα πως ακόμα με είχες στην καρδιά σου…
Μάθαινα όλες τις στιγμές σου! Σε είχα αγαπήσει δυνατά! 
Και γέμιζα χαρά γιατί και εσύ δεν με πέταξες στα αζήτητα. Είχαμε περάσει τα «καλύτερα μας χρόνια»… θυμάσαι τι κλάμα έρεε από τα μάτια σου,  στην ταινία;
Και προχθές που με βρήκες ξαφνικά μπροστά σου.. σου ξέφυγε ένα δάκρυ…
ξεπήδησαν οι αναμνήσεις..
κοντοστάθηκες δίπλα μου και πάλι μου χάιδεψες το μανίκι..
μετά με έσφιξες στην αγκαλιά σου.
 Έλειπαν όλοι από το σπίτι και δεν σε ένοιαζε αν σε δει κανείς!
Η μοναδική ανάμνηση μιας αγάπης που ένωσε το χθες με το σήμερα! 
Μου μιλούσες ώρα πολύ… έκλαιγες και γελούσες.
Ηθελες να τα προφτάσεις όλα..
Θαρρούσες πως δεν τα γνώριζα!
Κάποια όνειρα έμειναν ανεκπλήρωτα.. άλλα ήρθαν  να σ’ αγκαλιάσουν!
Πέρασα ωραία μαζί σου! Ρούφηξα ένα δάκρυ χαράς…

Να είσαι πάντα στην κοσμάρα σου!

                                                                                       
                                                                                      Το παλιό σου πουλόβερ!


52 σχόλια:

  1. Ax Γιαγιά Αντιγόνη μου!Τι άνθρωπος είσαι εσύ? Τι γραφή ψυχής, είναι αυτή!Μείνε αγαπημένη μου, στη κοσμάρα σου, για να μας παρασέρνεις και εμάς κάποιες φορές.Θέλει λεβεντιά η ζωή, σπάνιο πράγμα στις μέρες μας, κι εσύ έχεις μπόλικη, καλή μου!Σε γλυκοφιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στην κοσμάρα μας....αλλά να σε έχουμε μαζί μας!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ααααα τι γλυκό!!!
    Πόσο πολύ σε νιώθω δε λέγεται....!
    Εχω κάνει κι εγώ μια ανάρτηση για το αγαπημένο μου τζιν όταν μου σκίστηκε με τίτλο R.I.P.
    Φιλάκια πολλά και πολλές Λιακαδοκαλημέρες! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. εχεις βραβειακι! ελα να το παρεις! φιλιαααα

      Διαγραφή
  5. Αντιγονούλα μου, πως γίνεται κάθε σου ανάρτηση να αναφέρεται σε κάτι απο την ζωή μου ????

    σε φιλώ πολύ πολύ πολύ πολύ !!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. καλημέρα
    συγκινητικό
    υγ-χθες ανακάλυψα το δευτερο σας μπλογκ και εγινα μελος..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πολύ καλό ! Τρυφερό και πρωτότυπο !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν έχω λόγια...

    Φιλάκια γλυκά κι αγκαλιά μεγάλη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Το δάκρυ κύλισε και από τα δικά μου μάτια.
    Πόσο μέσα μας θέλουμε να κρύβουμε την εφηβεία μας άραγε;
    Πόσο σκληρή γίνεται η ζωή μετά και δεν αντέχουμε
    να γυρίζουμε πίσω εκεί που όλα ήταν ένα χάδι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Κρατάς κι εσύ αντικείμενα από το παρελθόν....μόνο και μόνο για να τα βλέπεις και να ανοίγουν τα μάτια της ψυχής!!!!!!!
    Τί ωραία μας μετέφερες "την ψυχή σου"!!!!!!!!!

    Σε φιλώ γλυκά-γλυκά
    Άννα, από Καστοριά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. όμορφα λόγια...καλό σαββατοκύριακο και πολλά φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Οι παλιές αγάπες είναι παρούσες!!!
    Να είσαι πάντα καλά Αντιγονάκι μου!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ... το πουλόβερ... το καμηλό παλτό, που ...γινόταν και στρωσίδι...
    αχ! αντιγόνη! Φιλάκια ώριμα, Υιώτα, νΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ωραίο πουλόβερ!! Και σου πάει πολύ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πολύ ωραίο κείμενο γιαγιά Αντιγόνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Τον είδα πριν απο 4 μέρες, μετά απο 8 χρόνια...
    Ο μεγάλος έρωτας της ζωής μου...
    Δεν ξέρω αν θα τον ξαναδώ, χάρηκα μονάχα που είναι καλά...

    Οι παλιές αγάπες δεν πάνε στον παράδεισο, έχεις δίκαιο, είναι παντα παρούσες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Πολύ όμορφο και συγκινητικό!

    Τα θαλασσινά μου φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Χμ, μου αρέσει και μένα να βλέπω κομμάτια της ζωής μου

    Τον τελευταίο καιρό όμως σκορπίζουν ένα ένα και σβήνουν σα διάττοντες

    Ενα έμαθα μόλις χθες ότι έσβησε πριν πολλά πολλά χρόνια και ήταν το πρώτα, το πιό παλιό και το πιό ... αξέχαστο.

    Ναι, μένουν πάντα δίπλα και μέσα μας. Σ'αγαπώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Πόσο γλυκά μέσα από το άρωμα που ερωτεύομουν τις γυναίκες που το φορούσαν, μας οδήγησες σε ενα υπέροχα απροσδόκητο τέλος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Εμένα πονάνε αυτά τα πράγματα, καίνε μέσα μου.

    Φιλιά πολλά, πολλά από την Βερονικούλα σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. ειναι η μερα? ειναι η ωρα? δε ξερω
    ξερεις ποσο σ αγαπω
    ε εβαλα τα κλαματα
    ενω αναγνωριζω τη γραφη σου απο χιλιομετρα
    εισαι συ μια....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Αναμνήσεις το πουλόβερ σου! Γλυκόπικρες, συγκινητικές...
    Να έχεις ένα όμορφο σ/κο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Παλιατσαριες ....
    Μαζευεις παλιατσαριες....
    Και μετα..Παιρνεις το μολυβι..Και κανεις τις παλιατσαριες..ΑΣΤΕΡΙΑ...!!

    Ναι..Οι παλιες αγαπες..Δεν πανε Παραδεισο..Ειναι παντα παρουσες...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Αχ,πάντα κάτι θα μας δένει με το παρελθόν-πράγμα είναι ή πρόσωπο σημασία δεν έχει,παρά μόνο το δέσιμο αξίζει.

    Μανία έχω να κρατώ αντικείμενα,που όταν τα ξαναγγίξω μου ξυπνούν αναμνήσεις.
    Φιλιά,Αντιγόνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. οι παλιές αγάπες δεν πάνε πουθενά πουλάκι μου...
    είναι πάντα μέσα μας...έτσι ακριβώς όπως το είπες...

    δε θα κουραστώ ποτε να το λέω γιαγιά Αντιγόνη
    ότι έχεις ένα τρόπο πάντα να μας αγγίζεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Τι γραφή σου κανει ενα παλιό πουλόβερ!!!!! έ!! Αντιγονάκι μου;;εσύ και εκείνο φυλαγμένο στην άκρη της καρδιάς......να τόσο λίγο χρειάστηκε να βγεί στην επιφάνεια.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Αντιγόνη πολύ ωραίο! Το παλιό πουλόβερ... αυτό και αν ήταν ανατροπή!
    Φιλακια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Καταπληκτικο!! Γεμάτο συναισθήματα και νοσταλγία!!!! Πολυ καλημέρα και καλο Σαββατοκύριακο εύχομαι :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Δεν την αποχωρίζομαι ποτέ...την κοσμαρα μου..
    φιλια καλημέρας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. επέστρεψα...γιατί ήθελα να στο πω...
    αυτή την κοσμαρα σου φαίνεται τελικά πως αγαπήσαμε...
    ...και όχι μονο φυσικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Ελα να το ξηλώσουμε και να το
    ξαναπλέξουμε και τότε θα είναι
    η παλιά, μα και η καινούρια αγάπη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Κρατώ το" παλιό πουλόβερ" μου άρεσε πολύ.Εμένα δεν μου βγάζει τίποτε....αλλά νομίζω πως σκάλισες συναισθήματα και αναμνήσεις όμορφες στην μπλοκογειτονιά!!!Και τώρα που το καλοσκέφτομαι τι" πτωχή" που είμαι.....Φιλάκια Αντιγόνη και καλό ξημέρωμα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Η κοσμάρα σου φαίνεται να είναι καταπληκτική...
    Χαίρομαι που σε βρήκα!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Αντιγόνη, πολύ όμορφη ανάρτηση και γραφή, όπως πάντα! Είναι τόσο οικείο σαν συναίσθημα αυτό το δέσιμο με κάποια πράγματα δικά μας ή που μας θυμίζουν κάποιον αγαπημένο. Καταφέρνεις όμως να βγάλεις όλη τη γλύκα, τη μελαγχολία, την ευαισθησία, τη νοσταλγία, την αναζήτηση ασφάλειας που εμπεριέχει πολλές φορές η τάση μας αυτή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Γιαγιά Αντιγόνη καλησπερα, με μαγεψες και λιγο με....................μπερδεψες, βλεπεις αλλη η οπτικη για την φιλια ενος ανδρα, αλλη μια γυναικας, ειδικα της ''εποχης'' ΜΑΣ.
    Οπως παντα η σελιδα σου, το σπιτι σου, γεματα ευωδιες συναισθηματων, αλλη μια ωραια εμπειρια απο την ΜΑΕΣΤΡΟ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ, την ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Τι όμορφα που γράφεις.... στό'χω ξαναπεί και θα στο λέω! Με ταξίδεψες πάλι, σε χρόνους μακρινούς, μισοξεχασμένους αλλά κι' αγαπημένους!
    Να έχεις μια γλυκιά εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Πολυ ομορφο και συγκινητικο.Καποια αντικειμενα ξυπνουν δυνατα συναισθηματα που ο καιρς τα ειχε κρυψει στην ψυχη μας..Παντα εκπληκτικη γιαγιακα.καλο μηνα να εχεις απο αυριο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. ΄Εχεις απίστευτη πένα!!!
    ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΩ!

    ΣΟΥ ΜΗΝΑ!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Ευχαριστώ τόσο πολύ, που με βάζεις στην...κοσμάρα σου!!! Δεν έχω λόγια! Ένα φιλί και μια αγκαλιά μόνο... Καλό μήνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. Πόσο όμορφο!
    Καλή εβδομάδα και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  41. Καλόόό
    Φιλιά και καλό μήνα να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  42. το πουλόβερ της νιότης μου σε ευγνομωνεί...
    έγινες η αιτία για ένα ακόμα ραντεβού μας...
    πόσο σ' αγαπάω...-:)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  43. Αυτό του πουλοβερ στάθηκε η αιτία να θυμηθώ για μια ακόμη φορά το δικό μου ταπεινό εσσώρουχο που φυλάσσω καταχωνιασμένο σε κάποιο ντουλάπι, μάρτυρας μιας ατράνταχτης πραγματικότητας...Ηταν Ιανουάριος 1973 και ήμουνα νέα κι ερωτευμένη....
    Νάσαι καλά Αντιγόνη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  44. καλημέρα
    έχετε βραβείο
    http://delfinaki-sunset.blogspot.com/2012/10/one-lovely-blog-award.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  45. Οταν ερχόμε στο σπίτι σας αγαλειαζη η ψυχή μου με συγκηνιτε πάντα .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  46. Πολύ ωραίο το ποστάκι σου γιαγιά! Στην αρχή νόμιζα (όπως και πολλοί φαντάζομαι) πως πρόκειται για πρόσωπο και λέω "ένα ακόμα κλαψομούνικο ποστ".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  47. Αν θες γίνε μέλος στα μπλογκ μου γιαγιά :
    http://stefanosmedia.blogspot.gr
    http://mag-gr.blogspot.gr
    thanx!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  48. απλά συγκινητικό...
    ουφ..ποιος να μου το έλεγε οτι θα βουρκώσω για ένα πουλόβερ....
    και που να το πω και να με πιστέψουν..
    απλά μαγευτικός ο τρόπος σου..υπέροχο..και φεύγω γιατί θα το πω πολλές φορές ακόμα..σε φιλώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή