Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Οι χοροί του συλλόγου.... τρέχα-γύρευε..

Η δεκαετία που γνώρισαν γκρα ντε σουξέ οι χοροί στις μεγάλες πίστες…κάπου στο ’85 και κάτι..

Κάθε σύλλογος είχε βαρύ χρέος την προσφορά διασκέδασης στους "ναούς" του μουσικού στερεώματος. Της διαμορφωμένης διασκέδασης στο ρυθμό της εποχής της βιντεοκασέτας..
Το αδιαχώρητο! Φτηνό εισιτήριο για ενίσχυση των εσόδων κάθε πολιτιστικού και μη συλλόγου.
Ερχόταν η Τούλα σύζυγος του προέδρου και άρχιζε να εκθειάζει το «μουσικό σχήμα» που δεν έπρεπε να χάσεις με ΤΙΠΟΤΑ!
Εγώ γρουσούζα ούσα αλλά μη δυνάμενη να αντισταθώ στις πιέσεις της Τούλας υπέκυπτα!
-Εμείς οι δέκα πέντε θα είμαστε! Και ο Θόδωρας.. ξέρεις.. το καλύτερο τραπέζι πίστα!
Ο Θόδωρας είχε και άλλους πενήντα να φροντίσει…. 
Ηταν και άλλοι είκοσι σύλλογοι.. και έχανε το παιδί τη μάνα..
Η παρέα έδινε ραντεβού στην είσοδο μαζί με άλλους εκατό άγνωστους.
-Μαρίααα καλέ εδώ είμαστε.. τη Φωφώ την είδες; Μια βιζόν φοράει, γκρι-σουρί…
Αντε και βρισκόμαστε οι αγνοούμενοι .
Στριμωξίδι να σου κόβεται η ανάσα και να θέλεις ένα aerolin και ρούφηγμα κοιλιάς να περάσεις την πόρτα..
Οι κυρίες με τις γούνες.. σε παράταξη.. 


 την Φα-κα-ντόρο  σεταρισμένη και η κόμμωση στο σγουρό το ασάλευτο…
Οι κύριοι με κουστουμιά γκρι επί τω πλείστον.. φα-κα-ντόρο επίσης στο χέρι με το χρυσό ρολόι  και ενίοτε νταχτιλίδι στο μικρό δάχτυλο με το νυχάκι να εξέχει… Οι πιο σπορτίφ με σηκωμένα μανίκια αλά Στάθης Ψάλτης και καδένα στο δασύτριχο στέρνο.
Στη σειρά και στο σπρώξιμο φτάναμε στο τραπέζι που είχε κρατήσει ο Θόδωρας, συνήθως τέρμα Θεού στον τοίχο πίσω από την ορχήστρα να έχεις θέα την πλάτη της Μοσχολιού.
Εβγαιναν οι γούνες  και τα σατέν πουκάμισα σε παράταξη..
τεράστιες βάτες μωβ εναντίον πράσινων και λοιπών αποχρώσεων.. στοιχισμένες ..

 τα χρυσά σετάκια δώρο της επετείου έσκαγαν κάτω από τα σηκωμένα μανίκια και τα πρώτα κουμπιά τα ανοιχτά να καμαρώνουν οι κυρίες.. 
-Χρυσή μου υπέροχο το σετάκι!
-Μου το έκανε έκπληξη ο Αριστείδης του Αγίου Βαλεντίνου! (συνήθως ο  Αριστείδης έκανε εκπλήξεις μετά από το κ%^&%ο!)
Για τα δικά μου θα σας γελάσω και δεν το θέλω!
Η ορχήστρα να προετοιμάζεται και τα ηχεία από πάνω μας..
Διπλωμένη χαρτοπετσέτα σε χρέη ωτοασπίδας και οι τσιρίδες να σου φράζουν το λαιμό για τρείς μέρες.
«Τα παιδιά καλά; Η κουνιάδα σου παντρεύτηκε; Ο Μίλτος βρε χάθηκε..»
Μέσα στο χαλασμό είχαμε και την κοινωνική ενημέρωση.
Ερχεται βιαστικά το πρώτο παπιγιόν..
-Τι θα πιούμε;
-Πιάσε έξι Χ/μιχάλη και βλέπουμε…
Ερχόταν ο Χ/μιχάλης και ένα πιάτο με ένα τυροπιτάκι… ένα ντολμαδάκι και ένα σπανακοπιτάκι  σε κατάσταση αποσύνθεσης από την εποχή που ο αείμνηστος πήρε την «αλλαγή» στα χέρια του.. αφημένα στην κατάψυξη..
Μέχρι να αρχίσει το πρόγραμμα έπρεπε να έχουμε τελειώσει και το δεύτερο.. συνήθως ένα κομμάτι κρέας στο πάχος μορταδέλας ψιλοκομμένης.. με ρύζι και καροτάκια… πολλά καροτάκια… και ένα λαχανάκι Βρυξελών για καλή αφόδευση..
Τα παπιγιόν σε πλήρη οργασμό με τους τεράστιους δίσκους να περνάνε πάνω από σκυμμένα κεφάλια μη σου έρθει η σαλάτα καπέλο!

Κυρίες και κύριοι το πρόγραμμα αρχίζει..
Τα μπαλέτα πρώτα για οφθαλμόλουτρο των συζύγων..
Οι πρώτες φωνές.. κοριτσάκια και αγοράκια σε τραγουδιστική φάλτσα έξαρση..
Απύθμενα ντεκολτέ και πλάτες ανοιχτές ως εκεί που φαντάζεστε..
Γύρω στη μια έβγαιναν οι δευτεροκλασάτοι !
Ντίρλα από το κρασί ο ανδρικός πληθυσμός..  ενθουσιασμός στις παραφωνίες.. και παλαμάκι στο φόρτε του..
Οι γραβάτες λυμένες.. και τα σατέν πουκάμισα να κάνουν αέρα με τις χαρτοπετσέτες..
Τα ρίμελ να λιώνουν.. να φαγουριάζουν τα ώτα από το βάρος του σκουλαρικιού.. να διορθώνονται τα κραγιόν στον αέρα..
Αν είχες την ατυχία να θέλεις τουαλέτα χαχα την πάτησες… Διαδρομή εικοσάλεπτη.. στρίμωγμα .. και ως να βρεθείς στην καρέκλα σου είχες καθίσει σε άγνωστα πόδια.. είχες παρασύρει τραπεζομάντηλα.. και η μπλούζα είχε χάσει τη θέση της στις ραφές..
Σε πόσες άγνωστες αγκαλιές έχω προσγειωθεί δεν λέγεται.. 
Τα φλας των φωτογράφων ν’ αστράφτουν …
Αντε και κατά τις δύο έβγαινε η φίρμα!
Και το γαρίφαλο να ραίνει ….

-Κοπελιά πιάσε πέντε δίσκους και δείξε ποιος τους στέλνει!   
Φίρμα και μπαλέτο..
Δίσκος και πεντοχίλιαρο..
Στις τρεις και κάτι γλαρώναμε οι γυναίκες..
Στην έξοδο αναρτημένες οι φάτσες μας  και χιλιάρικο η πόζα…
Ο Θόδωρας να μας ρωτάει αν περάσαμε καλά… και του χρόνου να είμαστε καλά!
Στο τσακίρ κέφι πιάναν το τιμόνι οι συμβίοι και η καρδιά κατά Κούλουρη μεριά και να τάζουμε κεριά να φτάσουμε σπίτι αρτιμελείς…
Γιατί ο άντρας ο μερακλωμένος οδηγούσε καλύτερα!
Και άντε να του εξηγήσεις πως οι δεξιές ρόδες ήταν πεζοδρόμιο μεριά…

Τις Δευτέρες ερχόταν η είδηση για τα συγκρουόμενα στην παραλιακή…

Δεν μπορεί όλο και ένας χορός  θα σας έχει προκύψει!
Στο ναό του Διογένη ίσως;;;; για θυμήσου..


υ/γ
Λίγη αποφόρτιση από τα ψυχοπλακωτικά μου...
και ναι τα έχω δει όλα.. 

35 σχόλια:

  1. ΕΧΟΝΤΑΣ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΕΧΩ ΠΑΕΙ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ''ΝΑΟΥΣ''.ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΤΟΤΕ ΗΜΟΥΝΑ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΠΑΘΑΙΝΑ ΟΣΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙΣ,ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΗΓΑ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΣΕ ΤΟΣΟ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ(ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΟΝ ΚΟΤΣΙΡΑ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ!!)
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΓΙΑΓΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Kαλημέρα Αντιγόνη!
    Μπορεί τότε να μην διασκέδαζα
    στα μαγαζιά που λες,αλλά το έκανα
    σήμερα με την ανάρτηση σου,και την
    αξεπέραστη περιγραφή που μας έκανες.
    Υποθέτω ότι τα μαγαζιά αυτά,τα λέγανε
    σκυλάδικα.
    Ξέχωρα από το θέμα,ο τρόπος της γραφής
    σου είναι που το κάνει συναρπαστικό.
    Τέτοια να γράφεις να... ξεχνιόμαστε.
    Ευχαριστώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. meanan:
    Ησουν πιτσιρίκι κοριτσάκι μου!

    Ας όψονται οι Θόδωρες!!!χαχαχα

    Αν μιλήσουμε για τις επιλογές μας είναι άλλο θέμα...

    Καλημέρα και σου αφιερώνω ένα τραγούδι του Κότσιρα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Frezia:
    Οπως βλέπεις καλή μου δεν χαλούσα χατήρι!
    Και σε σούπερ σκυλάδικα βρέθηκα.. ακόμα και σε αγώνες κατς!

    Μουρλή από κούνια είπαμε!

    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εδώ στην Κρήτη, κάπως έτσι όπως τα περιγράφεις συμβαίνει στους γάμους. Να φανταστείς στον γάμο του παιδιού μου είχαμε καλεσμένους 650 άτομα και με ρωτούσαν γιατί κάνομε κλειστό γάμο!!!Μόνο που τα τελευταία χρόνια τα κέντρα είνια πιο μεγάλα,κινείσαι άνετα. Η μουσική όμως δεν παλεύεται.Ο περισσότερος κόσμος φεύγει γιατί δεν αντέχει τη διαπασών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν μπορω να σε φανταστώ με γούνα γιαγια....μαμε τίποτα λέμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τα σκυλάδικα! Πω,πω ντέκα!

    Μην ανησυχείς, δεν είσαι η μοναδική που τα έχει δει όλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αντιγόνη μου σαν ελληνική ταινία σε βιντεοκασέτα ήταν όλο αυτό :)

    Εγώ δεν έφτασα αυτά, όταν ήρθα να σπουδάσω ήταν μέσα της δεκατίας του '90 αλλά στο Διγένης Παλάς μια φορά πήγα που'χε Πάριο και Μαίρη Λίντα. Όλα όσα λες εδώ αυτή την εμπειρία μου θυμίζουν. Κρίμα να μην το'χεις ζήσει μια φορά ε; :))))))

    Θυμάμαι καθόμασταν πίσω-πίσω κοντά στις τουαλέτες και δεν είχε ούτε φαί για δείγμα. Μόνο καροτάκια και αγγουράκια με ξύδι χιχι κι ένα μπουκάλι αν θυμάμαι καλά ήταν 100χιλιαρικάκια.. αν θυμαμαι καλά πάλι γιατί πάνε και τόσα χρόνια. Δώσαμε ο καθένας από 10χιλιάρικα και ήπιαμε μια γουλίτσα κρασί και οι άντρες της παρέας (κάτι αγοράκια 20χρονα χιχι) ήπιαν τα βαριά ποτά, ουίσκι κτλ.

    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. xaxaxa έλιωσα στο γέλιο Γιαγιά.
    Στη δεκαετία του 80 ήμουν πιτσιρίκι, αλλά...
    Ζώντας στην επαρχία, αυτά που περιγράφεις τα ζούσα μέχρι πριν λίγα χρόνια με τον συγχωρεμένο. Μόνο που δεν μου αγόρασε ποτέ βιζόν
    ...γι΄αυτό είναι συγχωρεμένος πια. χαχα
    Καλημέρα Γιαγιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μωρή Αντιγόνη πως άντεξες τόσο κακογουστιά....
    Ποιό πολύ δεν έχει! Πεθαίνεις!
    Αλλά κουκλα μου αυτοι ήτανε άντρες αγάπη μου, όχι τώρα που έχουμε γεμίσει αδερφες...
    έλα να σε φιλησω καλό μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. χαχαχααχχαχααχαχ!!! να σαι καλά Αντιγονάκι μου !!! χαχαχα!! φυσικά και έχουμε πάει στον Διογενη !! και ενίοτε και στον μικρό διογένη !!!! αμ εκείνο το ''τζάκι΄΄ στο φάληρο και η πειραική γωνιά στον πειραιά είχε αναστενάξει, βλέπεις απο το 1985 μεχρι και το 1990 που παντρεύτηκα ήμουν στο προεδρείο ενός συλλογου γυναικών και ετσι ήμασταν στα μέσα και στα έξω !!!!!!

    φιλια πολλά πολλά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Mαρή, λίγα δεν μας έπεσαν ποτέ, γιατί τότε αυτή ήταν η διασκέδαση!! Αντε, μέρος της διασκέδασης!!!
    Μη γκρινιά!

    Δεν ήταν σκυλάδικα. Μια χαρά μαγαζιά Διογενίστικα ήταν!!!!

    Και στο Ρεξ, ήταν το στριπ σοου με τους Αμερικάνους, ξεχνά καμμιά?

    Αει και μουδωσες τροφή να κάνω ανάρτηση!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πενθεσίλια:
    Για τις μεγάλες πίστες δεν έχω άποψη εδώ και ΠΟΛΛΑ χρόνια...

    Κλειστός γάμος 650 άτομα;

    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ρίκη Ματαλλιωτάκη:
    Κορίτσι μου καλό δεν φόρεσα γούνα...
    Ημουν ..φλογερή γυναίκα για να αντέξω!
    Φιλάκια πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. the elf at bay;
    Δεν "απλοποιούμε" το παρελθόν μου που λένε και οι.. βεντέτες.. χαχαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. DaizyCrazy:
    Από τις μπουάτ που καθόμαστε στα σκαμνιά άντε να το ζήσεις και αυτό!
    Η εποχή του ΜΗΔΕΝ ήταν κοριτσάκι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. nefelokokkugia:
    Εχεις την ηλικία των παιδιών μου!

    Το τι βιζόν κυκλοφορούσε δεν λέγεται!
    Και να σκεφτείς άντεξα.. την απουσία της... χαχαχαχα
    πολλά φιλιά καλό μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Aunt Donna:
    χαχα τέρας!!!!!!!
    Στα λιμάνια να δεις που πήγαινα!
    Πιο Λούμπεν δεν γίνεται!
    Ελα όμως που ήθελα να τα δω όλα!
    Για τους "λεγάμενους" έχω άλλα ράμματα!

    φιλιά φιλιά φιλιά.......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Maria B:
    Μικρός που είναι ο κόσμος!
    Στην Πειραϊκή γωνιά δεν μπορεί θα έχουμε συναντηθεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ζουζούνα:
    Περιμένω ανάρτηση με τον τρόπο που ξέρεις!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Aντιγονάκι μου εγώ εγώ εγώ ... ναι ναι εδώ κοίταξε...ααα μπράβο. Εγώ τις γλύτωσα αυτές τις συγκεντρώσεις. Αλλά με την περιγραφή του φαγητού μου θύμισες τους χορούς της Σχολής Ευελπίδων. Το θέαμα καταπληκτικό! Θύμιζε ταινίες της Σίσσυς... με τις μακρυές τουαλέτες και τ'αγόρια όλα μέσα στην σοβαρή στολή τους. Το φαγητό όμως..... Τις ονόμαζαν "ΤΕΪΑ" και πάντα αστιευόντουσαν ότι το κρέας ήταν από δυνοσαυράκι. Σχεδόν τους πίστεψα γιατί ήταν τόσο σκληρό που δεν μασιόταν με τίποτα.

    Ομορφη αφήγηση και πάλι. θα σου ακούγεται μονότονο που σε παινεύουμαι συνέχεια αλλά όταν θέλουμε να διαβάσουμε κάτι ποιοτικό σε σένα προστρέχουμε να το ξέρεις.

    Πολλά πολλά φιλιά

    ΥΓ. 53μέρες ακόμα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Στυλιστικά πιστεύω πως ήταν μια από τις χειρότερες περιόδους! Άσε κι αυτή την αλυσίδα στο λαιμό των ανδρών με το ανοιχτό πουκάμισο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Την εποχή εκείνη των χορων του κάθε συλλόγου και σωματείου ημουν μικρούλης και εχω αναμνήσεις απο τους γονείς μου να φεύγουν και εμεις τα παιδια να κοιμόμαστε(θεωρητικά το δεύτερο)
    Οταν μεγάλωσα με παίρναν μαζι σε κάποιες εκδηλώσεις αλλά ποτέ στα μπουζούκια.
    Ηταν ολο αυτο μια ταση των νεοπλουτων Ελλήνων που σήμερα με νοσταλγία κάποιοι θα θυμούνται γιατί τετοιες εποχες δε θα ξαναζήσουμε και μονάχα σε παλιες βιντεοκασέτες θα έχουμε αποδείξεις ότι υπήρξαν.
    Ενα απο αυτα που εχουν μείνει επίσης απο τότε ηταν η συνέπεια του πατέρα μου ,που αν είχε πιει λίγο παραπάνω δεν οδηγούσε και παίρναμε ταξι-η ασφάλεια πάνω απ'ολα.
    Αυτό απο τότε το έχω κάνει μάθημα και προσέχω και εγω στις σπάνιες εξόδους μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. σιχαινομαι τα σκυλαδικα και τους χορους, 30 ευρω το ατομο γευμα ποτο
    γελασα πολυ αερολιν χαχαα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Όταν ήμουνα πολύ μικρή τσαχπίνα, είχα πάει σε μπουζουγλερί στην παραλιακή επί Φλωρινιώτη...χαχαχα είσαι θεά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Πως τα περιμέναμε κάτι τέτοια με τον αδελφό μου, δεν ξέρεις..... Εμείς στην εφηβεία, ο μόνος τρόπος να βγούμε αργά και να ξεφαντώσουμε ήταν να μας πάνε οι γονείς σε τέτοιο κέντρο..... Απίστευτη απόλαυση!!!!!!
    Φιλιά πολλά πολλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Αποφεύγω κάθε ρύπανση, οπτική ή ηχητική. Δεν με διασκεδάζουν τέτοιοι χοροί, αλλά με διασκεδάζουν τέτοιες υπέροχες περιγραφές! Τώρα που το σκέφτομαι με σένα παρέα μπορεί να πήγαινα και εγώ στο χορό της πρεσβείας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Εγώ αν και ανοίκω στη γενιά της ντίσκο εκεί ξημεροβραδιαζόμασταν, πήγα και δύο φορές στο Διογένη δε μπορώ να πω αλλά γιατί θυμάμαι πιάτα και όχι γαρύφαλλα τότε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Κοριτσάααααααααααρα μου!!! μου έλειψες!!!
    Φιλώ σε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Ξεχασες τους βουλευτο-δημαρχο-πολιτευτάδες,που προλαβαινανε μεχρι και δεκα χορούς τη βραδιά,στο τζάμπα φυσικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Καλημερούδια
    Μ' έχεις μαρή και γράφω όλη νύχτα! Εχω γελάσει μόνη μου μέχρι δακρύων.. άει πάρε καφέ κι έλα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Απίστευτες εποχές με πολύ στυλ καρακιτσαριό.....αλλά και με πολύ γέλιο και χορό και γλέντια, μέσα από την καρδιά μας και ναι.... τα νοσταλγώ λιγάκι (όχι το στυλ....όχι τα μαγαζιά -επαρχίας για μένα-, αλλά το πόσο εύκολα μαζευόμασταν για γλέντι και χαρά). Λες και δεν υπήρχαν προβλήματα τότε...

    Τώρα....ακόμα κι αν σε προσκαλέσουν σε μια συνεστίαση....δύσκολα πηγαίνεις.... κι ακόμα πιο δύσκολα, αν πας, γλεντάς και αφήνεσαι και γελάς....και το μόνο που συζητάς είναι τα προβλήματα (και δεν είναι λίγα).
    Γι' αυτό ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ τα νοσταλγώ!!!

    Όλα θα περάσουν...μην μου στεναχωριέσαι.
    Πολλά φιλιά και αγάπη, Άννα (από Καστοριά)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Τι μου θύμισες Αντιγόνη δεκαετία 80 το χρήμα έρεε και δώσ'του μπουζούκι και κακό.
    Αν τύχαινε Χριστούγεννα και έβγαινες κονσερβοποιημένη στο τραπέζι γινόσουν επί 6ωρο και βάλε!

    Ωραία χρόνια !!τώρα τι κάνουμε???

    Φιλιά θαλασσινά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. ΑΧ! και πόσα είχα να διαβάσω!

    Έλειψα για...λίγο, και παίρνω φόρα μεταμεσονύχτια!!!

    Σχέτη απόλαυση, καθότι ΔΕΝ έχω πάει σε.."ναό" του είδους!

    Φιλάκια και αγάπη,
    Υιώτα
    αστοριανή
    ΝΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή