Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

Είναι που..



Τέτοιες μέρες άρχιζε η προετοιμασία της υποδοχής του χειμώνα.
Κάποιες δεκαετίες πριν..
Ανοιγαν τα μπαούλα. Οι πλεχτές κουβέρτες, τα πολύχρωμα χράμια, οι κουρελούδες του αργαλειού, μετακόμιζαν στη ταράτσα να απλωθούν στα σχοινιά να τα «δει» ο ήλιος, να πάρει τις μυρωδιές..
της ναφθαλίνης.
Τα βαριά στόρια για τα παράθυρα..
Τα χοντρά ρούχα, με τα μουντά χρώματα, να κρεμαστούν στις σκαλιστές ντουλάπες με τον καθρέφτη στη μέση.  
Γενική καθαριότητα. Πλυσίματα και τρίψιμο στα σανίδια της σάλας. Και το γυάλισμα με την μυρωδιά  του λούστρου. Το βελούδινο τραπεζομάντηλο..
Πόρτες που έχασκαν στο μπες-βγες των νοικοκυράδων και οι αυλές που σαν πιο μικρές μου φαίνονταν.
Πώς μίκραινε ο χώρος;
Ποιος φόβος τον έκανε θλιβερό;
Η γιαγιά Παναγιώτα βαρούσε με τον ξύλινο κόπανο τα στρώματα αμίλητη με βιάση. Το χαμόγελο σβησμένο… 
-Αχ, πουλάκι μου, θα αρχίσεις να κρυώνεις και το κρύο δε νταγιαντιέται..
Θυμόταν τον Γεράσιμο που τα χρόνια του μαραίνονταν στην εξορία…
-Τα καλοκαίρια τον νοιώθω πιο λεύτερο, τον χειμώνα τον φοβούμαι. Τον σκέφτομαι κουρνιασμένο και δεν τ’ αντέχω.
Το τσαλακωμένο μαντήλι έκανε διαδρομές τσέπη, μάτια.
Κρύβαμε τη στεναχώρια της μη την μάθει ο γείτονας..
Ισως το δάκρυ της Παναγιώτας να στοίχειωσε τους χειμώνες μου..
Θέλω Φως, δεν μπορώ τα σκοτάδια.. 
Δεν είναι που κρύβεται ο ήλιος, είναι που κρυώνει η ψυχή.. 
Είναι που οι Γεράσιμοι κρυώνουν ακόμα…

39 σχόλια:

  1. ...ΤΙ ΝΑ ΠΩ ....ΤΑ ΕΙΠΕΣ ΕΣΥ...ΜΑΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙΣ ΜΑΓΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ,ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ,ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ!ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΕΝΑ ΤΡΟΠΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ!ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ Ε Ι Κ Ο Ν Α .
    ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ετοιμασίες για το χειμώνα βλέπω!αχ και δεν μου αρέσει καθόλου,κάνει και ένα ψοφόκρυο,απότομα μας ήρθε...
    καλημέρα ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. χα γλυκιά μου γιαγιούλα... έχεις ένα μοναδικό τρόπο να μας μεταφέρεις αλλού!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    σε φιλώ.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλή Κυριακή Αντιγονάκη μου.
    Εμένα αντιθέτως.... ο χειμώνας και το κρύο είναι αγάπες μου μεγάλες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σαν εχθές φάγανε τον Τσε. Άσχετο (;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. AX...Γερασιμε...
    Και θειε Θοδωρε...
    Και Νικο...
    Και Βασουλα...
    Τοσα χρονια...Κουρνιασμενοι στα κρυα
    κελλια...Για το ΟΝΕΙΡΟ...
    Στο τελος θα σας πονε και μακακες...
    Που λεει και το τραγουδι..
    Και μενει το δακρυ μας, και οι θυμησες...Και το ονειρο ξεμακραινει...
    Αλλα δεν χαθηκε ακομη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλημερα γιαγιακα!
    Παιδι του χειμωνα, μου αρεσει το κρυο και πολλα άλλα.. Αλλά να... μερικες φορες τρυωπωνει και φωλιαζει ο φοβος.. αλλα ας μην σκαμε απο τωρα, εδω θα ειμαστε να τον διωξουμε μακρια σωστα?

    Μαρουλοφιλακια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλημερα!
    Το πηρα.
    Αντε σηκω, φτιαξε καφεδακι, ανοιξε την σάλα να παρει αερα, που ξερεις μπορει να γυρισουν μερικοι Γερασιμοι, μπορει να ερθουν και οι φανταστικοί σου φιλοι, αυτοι του μυαλού να το πιείτε παρεα!
    Εχει φως ο χειμωνας, γυρισε το πρόσωπό σου απο εκει που βγαινει και θα το δεις.
    Ειναι μικρο το φως μα ειναι καθαρο, δυνατό!!!
    Αποκλείεται εσυ να μην το εχεις δει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Θέλω Φως, δεν μπορώ τα σκοτάδια..
    Δεν χρειάζεται να πω τίποτε άλλο και στρέφω το πρόσωπο στο δικό σου ΦΩΣ.
    Νάσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλημέρα γιαγιάκα!
    Τελικά έχεις ένα μοναδικό τρόπο να μιλάς στις καρδιές μας και να μας μεταφέρεις αλλού, χωρίς καλά καλά να το καταλάβουμε...

    Πολλά φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αντιγονάκι μου,και γω δεν αντέχω το σκοτάδι,θέλω φως,στα σκοτάδια γίνονται τα χειρότερα.φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ...Δεν ξέρω τι να φορέσω σήμερα...
    ..Πουκάμισο ή φουτεράκι και μπουφανάκι..
    ..Πρέπει και χειμωνιάτικα και καλοκαιρινά να τλάχεις όλα πρόχειρα..
    Δεν μπορείς νάσαι σίγουρος πως θάναι ο καιρός σε μιά ώρα..

    ...Αναγκαστικά... τάχεις όλα στη μέση.. Μέχρι ν' αποφασίσει και ο καιρός τι θέλει να κάνει..
    να συνεχίσει να μοιάζει χειμωνιάτικος.. ή θα γυρίσει ξανά σε γαιδουροκαλόκαιρο από αύριο...
    Καλή βδομάδα...
    Κωστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Θέλω φως, δε μπορώ τα σκοταδιαααα

    καλημερα γιαγιακουλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Γιαγια Αντιγονη καλημερα, θυμαμαι την γιαγια μου και την μανα μου να ετοιμαζονται για τα κρυα, τοτε με την σομπα, τις ηθελες τις κουβερταρες και τα πουλοβερακια τα μαλλινα, τωρα με τα καλοριφερ, ολοι με κοντομανικα γυρναμε.

    Και οι δικες μου οταν ερχοτανε η συζητηση στο ''θεμα'', οι ομιλιες γινοντουσαν ψιθυροι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. αποτομα σκοτεινιασε και αποτομα χειμωνιασε ρε γιαγια..
    ασε που σκεφτομαι οτι αυτος ο χειμωνας θα ειναι δυσκολος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Το κείμενο μαγικό για ακόμη μια φορά.

    Το ιδιο συμβαινει και σε μενα, κάθε φορα που βρεχει και κάνει κρύο, σκέφτομαι τους άστεγους και αυτους που δεν μπορουν να προστατευτούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Κι εμένα μ΄αρέσει το φως!
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. φως, περισσότερο φως, αρκεί να το επιδιώξουμε και θα το δούμε γιαγιάκα.
    Μη μου σταναχωριέσαι, ετσι τα φέρνει η ζωή. αλλάζουν πράγματα συνήθειες,πρόσωπα, ξέρεις τι δεν αλλάζει μόνο;;; Η καλή η καρδιά , οι αναμνήσεις και οι ΘΥΣΙΕΣ γιαγιούλα.
    Αυτά ποτέ δεν χάνονται αιωρούνται στο σύμπαν και κάποια στιγμή μας χτυπάνε την πόρτα και μας ανταμείβουν.
    φιλιά και αγκαλιά μεγάλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. «…Είναι που οι Γεράσιμοι κρυώνουν ακόμα….»,
    Αχ! Βρε γιαγιά Αντιγόνη και στο γλυκό του κουταλιού σου, σαν τον πατέρα μου και συ,
    « κορυφές, αντάρτες, προδότες και ληστές….», μου δείχνεις.
    Ο Γεράσιμος, ο Μπάρμπα-Νίκος, ο Γιώργης
    Εμείς
    τα παιδιά
    τ’ αύριο
    το διαχρονικό όνειρο μιας αξιοπρεπούς ζωής….
    Νεραντζάκι, με κέρασες, γιαγιά Αντιγόνη, νεραντζάκι, με την πικράδα της πραγματικότητας,
    Με τη γλύκα της ελπίδας.
    Σ’ ευχαριστώ!
    Κι η θέα απ’ το μπαλκόνι σου
    κορυφές βλέπει
    αντάρτες ψάχνει
    προδότες μαρτυράει
    ληστές καταδικάζει….
    Γιαγιά Αντιγόνη,
    Είναι, που μαζί με τους Γεράσιμους, κρυώνουν και τα εγγόνια τους…..
    Να ‘σαι καλά, έφηβη γιαγιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΤΑ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕΣ ΟΛΑ ΓΙΑΓΙΑ.
    ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΑΣ ΕΡΘΕΙ ΟΣΟ ΚΡΥΟ ΘΕΛΕΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. ...ΑΧ ΒΡΕ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΜΕ ΤΑΞΙΔΕΨΕΣ ΠΑΛΙ...ΚΑΙ ΜΟΥ ΘΥΜΗΣΕΣ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ...ΚΑΙ ΚΥΛΗΣΕ ΤΟ ΔΑΚΡΥ...
    ΚΑΙ ΚΡΥΩΣΕ Η ΨΥΧΗ,ΧΕΙΜΩΝΙΑΣΕ ΠΑΛΙ.
    ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ ΝΑ ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ,ΜΕ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ.

    ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ,ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΡΩ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΣΟΥ.
    ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ.
    ΣΕ ΦΙΛΩ...ΕΥΗ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. -είναι που φέτος ο πατέρας δεν ειναι εδω
    την αυλή δεν θα την βάψουμε ουτε με ώχρα ουτε λουλάκι
    σαν θα γυρίσει, τοτε βλέπουμε
    - ποτε θα ειναι το τότε βρε μάνα ???
    - οταν το αποφασίσουν οι....μεγάλοι ,τρομάρα τους ...
    και η αυλη έμεινε για κάμποσο καιρό χωρις ώχρα αλλα και χωρίς λουλάκι και όχι για μία αλλά για πολλές χρονιές
    να εισαι καλα Γιαγια Αντιγόνη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Γιαγιά Αντιγόνη σου εχω κατι στό μπλόγκ μου
    αν θες πέρνα να το πάρεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Μας πρόλαβε,πλακώσανε νωρις τα κρυα,ξεπάγιασα γμτ:(((

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ {ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ}

    Φορέσαμε μια ξαστεριά στα μάτια
    Τη νύχτα με τις φωτοβολίδες της ελπίδας κεντήσαμε
    Και με συνέπεια εφοδιαστήκαμε
    Σκοτώσαμε την επιφύλαξη με την αιχμή του απόλυτου.
    Την σιωπή μας μ ένα καΐκι προς ορίζοντας φυγαδεύσαμε
    Στρώσαμε το τραπέζι του αναπάντεχου
    Με δυο ποτήρια να κεράσουμε το ενδεχόμενο,
    Ανάβοντας το κερί ευαισθησίας πλάι στην καρδιά μας…

    σου αφιερώνω μια άλλη προετοιμασία γιαγιά Αντιγόνη, πιο ποιητική...όμως η δική σου είναι πολύ πιο περιγραφική και πιο όμορφη, φιλάκια πολλά, καλό σου βράδυ :-))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. ...και υπάρχουν άνθρωποι που και σήμερα κρυώνουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Από την άλλη εμένα πάντα μου άρεσε ο χειμώνας.
    Καλή βδομάδα γιαγιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Δεν είναι που κρύβεται ο ήλιος, είναι που κρυώνει η ψυχή..
    Είναι που οι Γεράσιμοι κρυώνουν ακόμα…

    Τα είπες όλα...
    Καλή σου εβδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Ούτε εμένα μ' αρέσει αυτή η μουνταμάρα θέλω φως, ήλιο,ζεστασιά δεν ξέρω γιατί, ίσως να μου θυμίζει κι εμένα κάτι από παλιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Ναί Αντιγόνη,όπως τα λες ήταν τότε.
    Το έχω ακόμα το βελούδο τραπεζομάντιλο της Μαμάς.
    Και τα χράμια της Γιαγιάς.
    Τι καλά να είχα και τις ίδιες.
    Καλό χειμώνα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Κρύο έξω...ας φροντίσουμε να'ναι ζεστές οι καρδιές μας! Εσύ σίγουρα μας τις ζεσταίνεις γιαγιάκα!
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Άρχησε ο χειμόμας και εγώ άρχησα να κάνω ένα κουλουράκι τον εαυτό μου...

    Φιλάκια, άγαπημένη μου φίλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Φώς, φώς, μόνον φώς και χρώματα και μουσικές!!!!!!!
    ΘΕΟΦΑΝΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Αν κρυωνουν λεειιιιιιιιιιιιιι....και παντα θα κρυωνουν οι Γερασιμοι γιαγια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Πριν απ' αυτούς... κάποιοι άλλοι (Γιάννηδες, Ιιορδάνηδες, Στρατήδες...) στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης, κόμπους μετράγανε τις μέρες τους που λιγόστευαν, και χωρίς να το ξέρουν, ετοιμάζανε τους Γεράσιμους... τους Κυριάκους... τους Λέανδρους... για τους δικούς τους χειμώνες, στα πέτρινα χρόνια...

    Καλημέρα, καλή εβδομάδα γλυκιά μου γιαγιά-Αντιγόνη!...


    ΥΓ.
    http://www.youtube.com/user/amnestygreece#p/a/u/2/yKaAMt-6F7U

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Κι όμως έχει μια γλύκα και ο χειμώνας.... Το τζάκι, το ζεστό τσάι τα βράδια, τα χαλιά που πάνω τους ξαπλώνουν τα παιδιά γιατί οι καναπέδες δεν τους βολεύουν.... Κι ας φέρνει μαζί του την μελαγχολία ο χειμώνας.... Κι αυτό έχει την γλύκα του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Συγκλονιστικό κείμενο!
    Καλή βδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Γιαγιά μου θύμισες παλιά χρόνια τότε που ήμουν παιδί και ακόμα υπήρχαν φλοκάτες και κιλίμια. Χώρια που η γιαγιά μου είχε μια τέτοια ντουλάπα όπως την περιγράφεις, καλή κρυψώνα για το κρυφτό.
    Αναμνήσεις.....
    Ο χειμώνας ειδικά παλιότερα που λείπανε και οι πολλές ανέσεις ήταν πιο δύσκολη εποχή αλλά πάντα και αγαπημένη, λίγο που είναι πιο ξεκούραστη, λίγο που είναι οι γιορτές.
    Εγώ τον λατρεύω, με εμπνέει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Αχ Αντιγονάκι μου θύμισες τα πολύχρωμα χράμια της γιαγιούλας μου. Είχε πολλά και μ'αρεσαν να τα βλέπω. Τι να'γιναν άραγε;

    Ωραίες εποχές τότε, ένιωθες νομίζω την αλλαγή των εποχών καλύτερα. Τώρα λίγα κάνουμε που να σηματοδοτούν την αλλαγή.

    Φιλάκια πολλά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή