Τον Τάσο τον ξέβρασε η φτώχεια στον Πειραιά.
Μαζί και τις τρεις γυναίκες της ζωής του.
Γυναίκα, κόρη, αδελφή.
Τα πρώτα χρόνια δούλευε βοηθός στο φουρνάρικο
της γειτονιάς.
Δουλευτής, και ακούραστος.
Τι λιγνό του κορμί βουτηγμένο στ΄αλεύρι
μέχρι τα ματοτσίνορα.
Στο χαμόγελο του άστραφτε το χρυσό δόντι
και στο λαιμό ο βαφτιστικός σταυρός.
Τα φουρνιστά μπαινόβγαιναν και εκείνος
τραγουδούσε Καζαντζίδη.
Σαν έκλεισε τα μάτια του το αφεντικό του,
το μαγαζί έγινε δικό του,
κατά πως ήθελε ο συγχωρεμένος.
Αρχίζει η προκοπή.
Με το κλειδί στο χέρι και κάνοντας το σταυρό του
άναβε το καντηλάκι στη φωτογραφία
του ευεργέτη του κάθε χάραμα.
Βοηθό του τώρα, είχε την Βάγια την γυναίκα του.
Μια στρουμπουλή κοντή γυναίκα που
σκέπαζε τα ταψιά πάνω στον μεγάλο πάγκο
με εφημερίδες για να
μη μαγαρίσουν τα φαγητά οι μύγες.
Πέρναγαν τα χρόνια και η μόνη μέρα
που ξεκουράζονταν ήταν τα Κυριακάτικα
απογεύματα που κατέβαιναν
στο Πασαλιμάνι για τσάρκα και κέρασμα γλυκό.
Οσο ο καιρός περνούσε έναν καημό είχε.
Να παντρέψει την Αννούλα του, μη μείνει σαν την
αδελφή του , άκληρη.
Είχε φτιάξει περιουσία κατά πως έλεγαν οι έγκυρες
πηγές της γειτονιάς.
Ηταν αρχή καλοκαιριού και το μαντάτο έφτασε
σφαίρα στο σοκάκι.
Η Αννούλα αρραβωνιάζεται και ως το τέλος
του καλοκαιριού θα γινόταν ο γάμος!
Και πιάσαν δουλειά τα βράδια οι γειτόνισσες
με τα σκαμνάκια και τον πασατέμπο.
«Με τους παράδες Μαρίτσα μου όλα τα αγοράζεις
την σήμερον, ακόμα και γαμπρό για το άχαρο του Τάσου»
Και φτάσαν οι συγγενείς από το χωριό και να
οι ετοιμασίες για τα αρραβωνιάσματα..
Και δώστου οι πασατέμποι να κυλάνε στα πεζοδρόμια..
«Καλέ, μια χαρά παλικάρι ο γαμπρός τι της λυμπήστηκε;»
«Βρε δικαιόρος είναι που σε λέω. Για τα έχει της την
παίρνει μη μου πεις!»
Είχε βγει το πόρισμα!
Στα στεφανώματα από νωρίς άρχισαν τα κεράσματα στο
συγκεντρωμένο πλήθος που περίμενε να δει την νύφη.
Σαν βγήκε η Αννα στο κατώφλι, τα δάκρυα του Τάσου
έσταζαν σαν τη βρυσούλα που είχε μέσα στο φούρνο
να ραντίζει τα ταψιά.
Το γλέντι κράτησε ως τα ξημερώματα…
Τα καρεκλάκια φαρμακωμένα …..
«Να δεις που θα του φάει την προίκα και τον λυπάμαι
τον έρμο..»
Και πέρασαν τα χρόνια…και η Αννούλα πάντα στο μπράτσο
Του "δικαιόρου» να καμαρώνει..
Ο Τάσος να τραγουδά Καζαντζίδη…
Και οι πασατέμποι λύσσα κακιά...
Φτύσιμο και φαρμάκι….
Αχ βρε γιαγιά Αντιγόνη μου...έχεις έναν όμορφο τρόπο να λες τα σύκα-σύκα και την σκάφη-σκάφη...Πολύ τον αγαπώ!Καλά να είσαι...
ΑπάντησηΔιαγραφήΜη μου πεις οτι κραταγε και ο Τασος απο την Αιγινα. Φιλια απο το κατινακι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιαγιά μου γλυκιά, λατρεύω τον τρόπο με τον οποίο γράφεις...
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπάρχουν φθονεροί άνθρωποι που πάντα θα βρίσκουν κάτι κακό να πουν για κάποιον, και όσο καλυτερα και ευτυχισμένα ζουν οι άλλοι, όσο τους αγνοουν, τόσο η λύσσα τους μεγαλώνει, δεν τους αρκεί η δική τους ευτυχία αλλά τρέφονται με τη δυστυχία των άλλων...
χαίρομαι που η Αννούλα έζησε καλά, έτσι για να σκάσουν από το κακό τους οι καρακάξες....
πολύ ωραία η ανάρτηση με τη Πίτσα, δεν θα μας γράψεις τη συνέχεια?
φιλιά πολλά!!!
Ο πασατέμπος ήταν Ευρωπαϊκός (κολοκυθόσπορος) ή Ανταρτόπληκτος (ηλιόσπορος);
ΑπάντησηΔιαγραφήΠως αλλιώς να πω τα "άσπρα" και τα "μαύρα" σπόρια;;
Πότε θα εκδοθεί ο βιβλίο;
Καλό απόγευμα!
Αχ, αυτός ο Έλληνας..... Τι λαός όμως, ε; Με τον καλό λόγο πάντα στο στόμα.....
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην καλησπέρα μου!!!!
Αντιγόνη μου,
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχω καιρό να σου γράψω, σε διάβαζα όμως στα πεταχτά! Η δουλειά με στριμώχνει όσο έρχεται το καλοκαίρι!
Το μυθιστόρημα είναι καταπληκτικό! Τόχεις τελειώσει? Αν ναι δώσε μας και τη συνέχεια.....!
Σε φιλωωωωωωώ
O Θεός αγαπάει τον καλό τον άνθρωπο κι εμείς αγαπάμε εσένα...
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν μου λες ο φούρνος ήταν στην Χαρ. Τρικούπη , γιατι κάτι μου λέει το έργο , και δος του πασατέμπος και δόσ του σκούπισμα στο πεζοδρόμιο το άλλο πρωινό !!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι να πω και εγώ που πέρασα τ μικράτα μου στο πεζοδρόμιο της Καστέλλας και στη πλατεία Αλεξάνδρας !!! Βιάσου για το βιβλίο μην στέκεσαι !!!!
Οι έγκυρες πηγές της γειτονιάς πάντως σκέτο δηλητήριο έσταζαν!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα 'σαι καλά Αντιγόνη μου,πολύ ωραία κι αυτή η ιστορία σου.
Καλό βράδυ!
agrampeli:
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι νομίζεις δεν ήταν ιδανικές οι παρέες.
Οτι και σήμερα και τότε.
Μόνο που τώρα μπορείς και απομονώνεσαι αν θέλεις.
Σε φιλώ!
dimitris:
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχα όχι όλοι πια από το νησί!
Κατινάκι μου σε φιλώ!!!!!
thumbelina:
ΑπάντησηΔιαγραφήΗταν το γειτονικό που δεν μπορούσες να κρυφτείς.
Κάθε στενό είχε τους πασατέμπους τους.
Η Πίτσα είναι μια μεγάλη ιστορία που είναι γραμμένη από την γιαγιά.
φιλάκια πολλά καλό βράδυ!!!
ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ:
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ προτιμούσα τον ανταρτόπληκτο.
Το βιβλίο θα το προσπαθήσουν τα παιδιά μου.
Να είσαι καλά!
Καλό βράδυ!
stavroulazerva:
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντα τα ίδια όλες τις εποχές.
Τι να κάνουμε ζούμε και με αυτούς που δεν χρωστούν καλό!
Σε φιλώ!!!
Η τρελή:
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα έχεις δύναμη για να αντέξεις το στρίμωγμα.
Καλό κουράγιο και να είσαι καλά!!
Σε φιλώ!!!
ΜΑRILISE:
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτην καλύτερή περιοχή μεγάλωσες.
Είχα την αίσθηση πως εκεί δεν βγάζαν τα σκαμνάκια μια και η δική μου γειτονιά ήταν η Αγία Σοφία.
πολλά φιλιά!!!
zeidoron:
ΑπάντησηΔιαγραφήΔηλητήριο έσταζαν γιατί το μέλι το φύλαγαν για τους λουκουμάδες!
to alataki:
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα είσαι καλά.
Και εγώ σας έχω την πιο καλή παρέα!!
Καλό βράδυ!!
αμ πως καλέ , θα ξεχάσω εγώ την καλλιτερη ώρα του απόβραδου ειδικά όταν οι παρέες ήταν μαλλωμένες και γινόντουσαν λόγια !!!!! Και ύστερα όταν με έστελναν για ύπνο (, άκουγα τα τραγούδια τους και τα χωρατά τους απο τα ανοικτά παράθυρα και μύριζε το νυκτολούλουδο..... Τι γλυκειά που είσαι !!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή......περα απο τον απιαστο τροπο της γραφης αυτο πια ολοι το λενε...ειναι μεγαλη ΜΟΡΦΩΣΗ και ΠΟΛΛΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ....να μπορεις να δινεις την αληθινη εικονα με τα καλα και τα ασχημα χωρις κορωνες του τυπου...αχ τι ωραια τα αρχαια χρωνια...και χωρις μιζερια και απογοητευση....επισης εχεις ενα μαγικο τροπο να αποφευγεις την ...γλυκερη ...αφηγηση και παλι ευχαριστω.....
ΑπάντησηΔιαγραφή......περα απο τον απιαστο τροπο της γραφης αυτο πια ολοι το λενε...ειναι μεγαλη ΜΟΡΦΩΣΗ και ΠΟΛΛΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ....να μπορεις να δινεις την αληθινη εικονα με τα καλα και τα ασχημα χωρις κορωνες του τυπου...αχ τι ωραια τα αρχαια χρωνια...και χωρις μιζερια και απογοητευση....επισης εχεις ενα μαγικο τροπο να αποφευγεις την ...γλυκερη ...αφηγηση και παλι ευχαριστω.....
ΑπάντησηΔιαγραφήΡεαλιστική εικόνα της εποχής, και κάθε εποχής δηλαδή. Γιατί οι άνθρωποι κρίνουν απ τον εαυτό τους. Όταν το μάτι τους είναι στο έχειν του άλλου, φαντάζονται οτι και οι άλλοι έτσι σκέφτονται...
ΑπάντησηΔιαγραφήΆαααααχχχχ το φχαριστήθηκα! Καλά να πάθουν! (κακία?)
ΑπάντησηΔιαγραφήΑ, και μετά και μετά...τι έγινε με την Πίτσα???
Aντιγόνη, οδός Καλλέργη σου λέει τίποτα?
ΑπάντησηΔιαγραφήΚακό πράγμα να σε κουτσουμπολεύουν,
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι να σε κατηγορούν.
Αλλά καλύτερο από το να σε λυπούνται.
αυτός ο πασατέμπος στις σκάλες το σούρουπο,πάντα καλό λόγο για όλους έβγαζε!!!!φιλιά Αντιγονάκι μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜARILISE:
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα μικρά στα κρεβάτια με ανοιχτά παράθυρα!
Να είσαι καλά να τα θυμάσαι και τις μυρωδιές από το νυχτολούλουδο....
Σε φιλώ!!!
μαχαιρης:
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ για τα πάντα καλά σου λόγια.
Τα γλυκερά δεν μου άρεσαν ποτέ ούτε οι ατέλειωτες περιγραφές...
Να είσαι καλά!
ΑΜΑΝΤΑ:
ΑπάντησηΔιαγραφήΟλα αυτά δεν σταματούν ποτέ σε όλες τις εποχές..
Καλημέρα και φιλιά!
Μαιρη:
ΑπάντησηΔιαγραφήΑχ, Μαίρη μου μου λέει τα πίσω χρόνια.
Ο φούρνος ήταν στην Αρτεμισίου, τώρα έχει αλλάξει όνομα, λίγο πιο πάνω από την Μακεδονίας.
Μου πάτησες το κουμπάκι!!!
Σε φιλώ!!!!
Frezia:
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν θα το πιστέψεις αλλά αυτό το λέω πολύ συχνά!
Σου στέλνω φιλιά!!!!
φουρτουνιασμενη ψυχη:
ΑπάντησηΔιαγραφήΗταν η ώρα που ξαποστέναν οι νοικοκυρές.
Η ώρα του κοινωνικού σχολιασμού!
Καλημέρα και φιλάκια!
...και όπως λέει η παροιμία "Όσα δε φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια". Ε, κι αυτές οι κυρίες της αυλής, επειδή δεν "έφταναν" έριχναν το φαρμάκι τους. Σε φιλώ :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΑχ τι όμορφα που τα λέτε.Διαβάζοντας την αναρτηση ξέρετε τι σκέφτηκα?
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα καρεκλάκια συνεχίζουν να υπάρχουν !!!!!!!!!
Την καλημέρα μου.
καλημέρα !! εγώ νόμιζα ότι ήταν ασκληπιού και φωτίου κορυτσας, εκεί εμεις λέγαμε στον φούρνο του βάγια !!! λίγο πιο πάνω μεγάλωσα και γω !!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήφιλια αντιγονάκι μου !!!
απαπαπαπα θα σε μαλώσω γιαγιά Αντιγόνη κι ας είσαι μεγαλύτερη μου! Μα να μας το κόψεις στο πιο ενδιαφέρον κομμάτι?! Τι έγινε μετά? Και πότε θα το βγάλεις το βιβλίο επιτέλους; Σίγουρα θα έχεις πολλούς αναγνώστες. Θέλω Βιβλίο σου τώρα!!! :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά κι ελπίζω να μάθω τη συνέχεια σύντομαααααα
Γιατί τόση κακία ανάμεσα στους ανθρώπους; Γιατί να μην μπορούν να δουν το διπλανό τους να περνά καλά;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜου αρέσει που ξυπνάς... την παλιά γειτονιά.....
ΑπάντησηΔιαγραφήΟλοι είχαμε ζήσει μία τέτοια ιστορία....
:-))))
Μ αρέσει πολύ ο τρόπος που μας περιγράφεις τις ιστορίες σου!! Είναι τόσο παραστατικός!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντως αν θέλει κάποιος να πει κάτι κακό, δεν θέλει και πολύ...
Στην ΑΘήνα σε μερικές περιοχές, υπάρχουν ακόμη οι καρεκλίτσες στο πεζοδρόμιο και ο κοινωνικός σχολιασμός καλά κρατεί!!!
Καλό Σ/Κ :))
έτσι γίνεται όταν ζηλεύουν οι αθρώποι. φτάνει που δεν τους έκαναν κακο με τα λογια
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιαγιακα πέρνα λίγο απο μενα σε παρακαλω
ΑπάντησηΔιαγραφήτόσα λόγια σου χουν πει που ένα παραπάνω τίποτα δε σου προσθέτει..
ΑπάντησηΔιαγραφήτο να γράφεις είναι ταλέντο..το να ζωγραφίζεις τις εικόνες με γράμματα είναι θείο δώρο..-:)
Όμορφα που τα λες!
ΑπάντησηΔιαγραφήPink-Fish:
ΑπάντησηΔιαγραφήΔύσκολο πράγμα να χαρούν στις χαρές.
Στη στεναχώρια ομως πρώτες!
Φιλιά!!!
XRYSOYLA:
ΑπάντησηΔιαγραφήΜόνο που τώρα τα καρεκλάκια το παίζουν πιο σικ!
Σε φιλώ!!!
Maria B:
ΑπάντησηΔιαγραφήΚοίτα που γίναμε μια γειτονιά!
Οχι εμείς είχαμε τον Τάσο με γυναίκα του την Βάγια κοντά στη γωνία Μακεδονίας και Αρτεμισίου.
Τι μικρός που είναι ο κόσμος!
ΠΟΛΛΆ ΦΙΛΙΆ!!!!!
DaizyCrazy;
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα με μαλώνεις να νοιώθω παιδί! χαχα
Η αλήθεια είναι ότι αρχίζω να το ψάχνω.
Φιλάκια!!!!!
Μana:
ΑπάντησηΔιαγραφήΤώρα τι λες;
Μαχαίρι στην καρδιά τους τους βάζεις.
Που ν' αντέξουν τις ξένες χαρές;
Και μη μου έχεις τύψεις για το παιδί όλες τα περάσαμε!
Φιλιά πολλά!!!!!
aKanonisti:
ΑπάντησηΔιαγραφήΟλοι τα περάσαμε και ακόμα μέσα από τις γρίλιες μαθεύονται τα νέα της γειτονιάς!
Σε φιλώ!!!
ΕΥΗ:
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι εδώ στον Πειραιά, τα πηγαδάκια βασιλεύουν στο όρθιο και πιο βιαστικό!
Σε φιλώ!!!!
Ρίτσα:
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλώς όρισες!
Σε κατασκοπεύω μη νομίσεις, είμαι μια κουτσομπόλα που μπαίνω στα σπίτια και όταν μου αρέσουν στρογγυλοκάθομαι!
Την ευχή μου!!!
Ρίκη Ματαλλιωτάκη;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!
Θα περιμένω την Αγγελική να το βάλω στο σαλόνι!
Α, ξέχασα το βιβλίο το παράγγειλα και θα μου το φέρουν την Δευτέρα....
Σε φιλώ!!!!!
SplrToKoYto:
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλώς το μου!!!!
Σε ευχαριστώ για τα λόγια σου..
Γέλασα με την σημερινή ανάρτηση σου!
Φιλιά!!!
kiki:
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα είσαι καλά!
Πολλά φιλιά και να έχεις ένα όμορφο Σ/Κ!!
Φτύσιμο και φαρμάκι! ο Επίλογος σου όλα τα ζηλόφθονα αισθήματα!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα άραγε η Αννούλα δίπλα στο μπράτσο του δικαιόρου θυμάται ακόμα τις ρίζες της; Ή πλέει στα πλούτη του άνδρα της και μύτη έχει φθάσει τον ουρανό; Eίναι όμορφο να δούμε και πίσω απο το πατζούρι τι παίζεται...τον αγώνα και του φουρνάρικο του πατέρα της το θυμάται; ΄Oπως και νάχει γιαγιά οι ιστορίες σου θαυμάσιες και θα ήταν βαρετό για σένα να σου πω και γώ για άλλη μια φορά ότι τόχεις τον τρόπο να μας ζωντανεύεις ιστορίες παλιές και γνωστές ή άγνωστες!
Οι πικρογλωσσούδες της γειτονιάς σε σκαμνί η σε καναπέ, με τσιγάρο η καφέ, η ζωή τους συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο όλες πικρόχολες!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα μην πω στον λαιμό να τους κάτσει ο πασατέμπος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌχι δεν είμαι κακιά και δεν το λέω.
Αληθινές ιστορίες.
Ή μήπως της φαντασίας σου;
Όπως και να έχει είναι όμορφες.
Φιλιά θαλασσένια.
kariatida62:
ΑπάντησηΔιαγραφήΜέχρι που φύγαμε από την γειτονιά και κάμποσα χρόνια μετά εξακολουθούσε να είναι ένα συνεσταλμένο πλάσμα.
Τώρα πώς τα φέρνει η ζωή δεν τα ξέρω.
Θα έχει γεράσει πια μια και ήταν πιο μεγάλη από εμένα...
Η φίλη Μαίρη και η Maria B,γνώριζαν
την γειτονιά και βρεθήκαμε γειτόνισσες!
Σε άλλη χρονική στιγμή βέβαια!
Σε φιλώ!!!
Thalassenia:
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι αληθινή.
Το φούρνο και τους δρόμους τα γνώρισαν και δυο φίλες.
Η Μαίρη και η Mar;ia B.
Πολλά φιλάκια!!!
Γλυκιά μου γιαγιά Αντιγόνη σε λατρεύω!! Νιώθω ότι οι αφηγήσεις σου λειτουργούν σαν ηθικά διδάγματα όπως οι μύθοι του Αισώπου.Έτσι και αυτός ήταν παρατηρητής της ανθρώπινης φύσης και της κοινωνίας.Διατυπώνεις ηθικές, πολιτικές και κοινωνικές εμπειρίες με έναν απίστευτο τρόπο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣου στέλνω πολλά πολλά φιλιά!!!
ενα πραμα ηθελα μονο, να ξαπλωνα στο καναπε κι εξω να εβρεχε, να με επαιρνε ο υπνος κια να ερχοσουν να με σκεπασεις με τη ψιλη κουβερτουλα, και να αρχιζες να μου ελεγες ολα αυτα χαιδευοντας τα μαλλια, οπως εκανε η μανα μου οταν μου τραγουδουσε <<... ενα μυθο θα σας πω , που τον μαθαμε παιδια...>>
ΑπάντησηΔιαγραφήέτσι έτσι....λύσσα κακιά και να φάνε και τα δάχτυλά τους μαζί εκτός απ΄τους πασατέμπους :)))
ΑπάντησηΔιαγραφήπολλά φιλιά
Evie:
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα πηγαδάκια που ξοδεύουν την ανία τους πικρόχολα.
Να περνάς καλά!
Πολλά φιλιά!!!!!
irini:
ΑπάντησηΔιαγραφήΚοριτσάκι μου ευχαριστώ!
Πάντα έχεις ένα καλό λόγο!
Σου στέλνω την αγάπη μου!!!
ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΜΙΑ ΑΝΑΠΟΔΗ:
ΑπάντησηΔιαγραφήΑσπούλα μου, θυμάμαι σε μια ανάρτηση σου, που ήσουν στεναχωρημένη αυτή τη αγκαλιά σου είχα δώσει..
Να είσαι καλά κοριτσάκι μου.
Δώσε την ευχή μου στον Νίκο.
Πολλά φιλάκια!!!!
Και λοιπόν;E allora?:
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχαχαχα και τα δάχτυλα;
Τους αξίζει όμως!
Πολλά φιλάκια!!!!
Αααα... όποιος δεν έχει γευτεί το φαρμάκι του πασατέμπου... ποταμός στα πεζοδρόμια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓεια σου ρε Αντιγονάκι...
Πολύ το γουστάρισα το κείμενό σου.
Έχουν απομείνει κάτι φθονεροί ακόμη πασατέμποι στα μέρη μας... ο Θεός να σε φυλάει.
Τα φιλιά μου.
γεια σου γιαγιά αντιγόνη.....
ΑπάντησηΔιαγραφήκαπετάνισα στο πλοίο αναμνήσεων που νομίζω οτι ειναι και δικές μου...
....αυτή 35αρα, με δικό της μαγαζί.
....αυτός 10 χρόνια μικρότερος
οι πασατέμποι.....κινίνο έσταζαν
ο χρόνος στάθηκε καλός μαζί της. ο άντρας της την ξεπέρασε εμφανισιακά στην ηλικία και τώρα έχουν έγγονια.
φιλιά καλή μου