Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

Δεν είναι τι λες μα το πώς....


Μεγάλη η οικογένεια και τους χειμώνες αυξανόταν από τις αφίξεις των παππούδων. 
Να είναι κοντά στα παιδιά τους, στις νυφάδες , γαμπρούς και αγγόνια.

Το πιο βολικό σπίτι ήταν του μεγάλου γιου.  /
Του πατέρα μας. 

Ένα μήνα μετά την αποχώρηση από τα δικά τους λημέρια στο νησί και με το σοκολατί ακόμα χρώμα βαμμένα τα κορμιά μας υποδεχόμαστε τα «γερόντια» όπως τους έλεγε η μάνα τρυφερά, μεν αλλά εμείς θυμώναμε, μισώντας τη λέξη γέρος για τον παππού και την γιαγιά. 
Μπορεί να φορούσαν σκούρα ρούχα και το ζωνάρι δεμένο στη μέση  ο μπάρμπα Γιάννος και η γιαγιά στα μαύρα από όταν σκοτώθηκε το πρώτο της παιδί στα Γιάννενα στον πόλεμο μα την θυμάμαι πάντα τα βράδια που έλυνε  την στριφτή κοτσίδα και φορούσε εκείνες τις φανελένιες νυχτικιές, που ήταν ραμμένες από την μάνα μας. 

Οι μάχες είχαν τελειώσει για το ποια θα κοιμηθεί μαζί της. 
Είχε βάλει τέλος στις αψιμαχίες. Ενα κορώνα- γράμματα και είχα κερδίσει! 

Μοσχοβολούσε μια ελαφρά μυρωδιά κολόνια Μυρτώ. Η λεβάντα μου προκαλούσε αλλεργία και δυσκολευόμουν στις ανάσες. Μόνο που τότε η λέξη «αλλεργία» ήταν από τις άγνωστες. Και εκείνη έτρεμε μη «πάρω από τον πατέρα μου και πάθω άσθμα».

Διαφωνίες σε ένα σπίτι με πολλούς πάντα υπήρχε. 
Όταν έρχονταν τα άλλα παιδιά τους επίσκεψη η μάνα μας φούντωνε και έμπαινε στην κουζίνα να μη δώσει απάντηση γιατί λόγο στο λόγο θύμωνε και τις έφευγαν κουβέντες.

Ο παππούς έπαιζε φιδάκι με τα παιδιά να μη δίνει ευκαιρία για καυγά. 

Η γιαγιά είχε ένα μαγικό τρόπο να καταλαγιάζει τη σκόνη της επέλασης. Να φρενάρει το απέναντι στράτευμα που πάντα διεκδικούσε μέρος της αμοίραστης περιουσίας.
Πολλές φορές μας έλεγε:
«Δεν είναι τι θα πεις αλλά το πώς!»

Με τον καιρό γράφτηκε καλύτερα από τα μαθήματα του σχολείου. 

«Δεν είναι περισσότερο έξυπνος αυτός που φωνάζει  και του ξεφεύγουν άσχημες κουβέντες»!
«Πρώτα βουτάς τη γλώσσα στο μυαλό και μετά μιλάς, γιατί τα λόγια δεν έχουν ξεχασμό όσο και να το θέλεις! Εφυγε η πικρή κουβέντα; Πάντα πικρή θα σκαλώνει στο μέσα σου και δεν έχεις σβηστήρι να το αλλάξεις»

-Μάνα πώς μπορείς να κρατιέσαι; τη ρωτούσε συχνά η μάνα μας.

-Αν το έχεις κατά νου από μικρός σου γίνεται εαυτός σου. Τις περισσότερες φορές ψάξε να βρεις πόσο μετανιώνεις. Μα να προσέχεις το «αργά» αυτό με τίποτα δεν ισιώνει. Ας σε πούνε και χαζή, δεν πειράζει κάλλιο χαζή παρά φαρμακόγλωσσα!»

Εχω μετανιώσει φρικτά για κάποιες κουβέντες…
Μα τις περισσότερες φορές νικά η θεωρεία μιας γυναίκας που δεν είχε την ευκαιρία να σπουδάσει. Γραφή και ανάγνωση έμαθε σαν πήγαν τα παιδιά της στο σχολείο.
Ολοι ξέρουμε να αντικρούσουμε τον απέναντι που νομίζει πως δεν γνωρίζουμε απαντήσεις αλλά ΝΑΙ γιαγιά μου το «αργά» δεν ισιώνει!


61 σχόλια:

  1. Τα τελευταία χρόνια έχω "χορτάσει" λόγια Αντιγόνη μου...
    Δεν θέλω λόγια, θέλω πράξεις και απ' όλους!!!
    Κάποιος πολύ κοντινός μου, που τα σοφά λόγια των παππούδων δεν έχουν πιάσει τόπο (!) λέει το αμίμητο: "Είπα...ξήπα (ξε-είπα)"...
    Υπάρχει καλύτερο απ' τη σιωπή;

    ΑΦιλάκια πάντα μέσα απ' τη καρδιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και εγώ Στεφανία μου!
      Δεν υπάρχει και Maalox για την συγκεκριμένη περίπτωση!!
      Το "Είπα -ξήπα" υπάρχει στο λεξιλόγιο!!! Εκεί να δεις ...χορτασμό!!

      ΑΦιλάκια χωρίς τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα!

      Διαγραφή
  2. καλημερα! καλη εβδομαδα!

    μα ποσο υπεροχο και σοφο το κειμενο σου!

    δεν ειναι τι λες μα το πώς!

    φιλια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοριτσάκι καλημέρα!
      Ευτυχώς που βρέθηκε η διδαχή της γιαγιάς μου.
      Δεν με νοιάζει και χαζή να με πούνε..
      Τους αφιερώνω το τραγούδι...
      "Ολα τα καταλαβαίνω αλλά κάνω το κορόιδο και σωπαίνω"

      Φιλάκια καλό μου!!

      Διαγραφή
  3. Καλώς σας βρήκα.. ευχαριστώ για τα σχόλια στο μπλογκ μου..πολύ όμορφο το κείμενο σου , ευχαριστούμε που τα μοιράστηκες μαζί μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δελφινάκι μου έλειψα καιρό..μα σε παρακολουθούσα!
      Να είσαι καλά!!
      Καλές θάλασσες!!

      Διαγραφή
  4. υπέροχο αλλά και διδακτικό το κείμενο-ιστορια σου... Ας προσπαθήσουμε να το εφαρμόσουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είναι περισσότερο για σένα!
      Γιατί να χαλάς την καρδιά σου με ανόητες κουβέντες;

      Διαγραφή
  5. Έτσι είναι, δυστυχώς. Οι λέξεις μπορούν να γίνουν κοφτερές πέτρες και να λαβώσουν τον απέναντί μας. Η πληγή μπορεί να κλείσει, αλλά το σημάδι θα μένει εκεί, πιστό στο ρόλο της θύμισης. Γι' αυτό θα πρέπει να προσέχουμε τι λέμε "και πώς το λέμε".
    -Τρομερή ανάρτηση!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεωρώ πως είναι ασήκωτο το βάρος...
      και οι πληγές αιμορραγούν στη θύμηση.
      Να είσαι καλά!!

      Διαγραφή
  6. Ο τρόπος που λέμε κάτι μπορεί να είναι καταστροφικός, τόσο για τους άλλους όσο και για τις συνέπειες που θα έχει αργότερα πάνω μας.
    Δυστυχώς όμως θεωρείται μεγάλη εξυπνάδα να μην αφήνεις να πέφτει κάτω καμιά κουβέντα.
    Είναι όμως και πολύ λεπτή η ισορροπία για να μην σε θεωρήσουν οι άλλοι αδύναμο.
    Εγώ για πολλά χρόνια, εξαιτίας της σιωπής που μου επέβαλε η ευγένεια, θεωρήθηκα αδύναμος κρίκος και άνθρωπος βολικός.
    Μέτρο θέλει να έχουμε σε όλα...
    Φιλιά πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φλώρα μου θα συμφωνήσω ως προς τις λεπτές ισορροπίες.
      Αν όμως πεις αυτό που σκέπτεσαι χωρίς εντάσεις;
      Με τον καιρό συνηθίζουν και παύουν να καταφέρονται με αψύ τρόπο. Αυτό που λες για τον αδύναμο κρίκο... κάποτε το εισέπραξα ως "Δεν μπορεί είναι ύπουλη!!"
      Σε άσχετο χρόνο εξηγήθηκα πως δεν είμαι ούτε ύπουλη , μήτε βλάξ!!!!
      Με το μέτρο που λες ....μου έδωσες ιδέα!! Ευχαριστώ!
      Φιλιά πολλά πολλά!

      Διαγραφή
  7. Τα ίδια έμαθα εγώ και περιμένω τα μικρά μου να το καταλαβαίνουν, αν και αργά...

    Φιλάκια πολλά και το καφεδάκι σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποια στιγμή θα το καταλάβουν.
      Εχεις ευγενική στάση και αυτό "γράφεται" στις μνήμες τους!

      Φιλιά πολλά!!!

      Διαγραφή
  8. Το κακο ειναι οτι ολοι το ξερουμε, αλλα δυσκολευομαστε να το εφαρμοσουμε...Οταν μιλαει ο θυμος, ειναι δυσκολο.
    Υπεροχη γιαγια η γιαγια σου Γιαγια Αντιγονη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι και τόσο δύσκολο.. Πάνω στο θυμό ΚΑΙ λέγονται πράγματα ΚΑΙ δεν λύνεται το όποιο πρόβλημα.
      Δεν θυμάμαι κάποια από τις φορές που έφτασα σε σοβαρή αντιδικία να λύθηκε το θέμα... μη σου πω οξύνθηκε.
      Φιλιά πεταλουδίτσα!

      Διαγραφή
  9. Απόλαυση καθε κάθε ιστορία σου...Αχ!!! αυτός ο τρόπος να μιλάς.!!το ίδιο πράγμα Αντιγονακι μου.. έχει δύο τρόπους να το πείς!!! καλά και σοφά τα έλεγε η γιαγιά ..τυχερή..που την είχες...και οχι μονο ... θελει υπομονή... να ακούς και να μην μιλας..και ποσα δεν λέγονται και δεν μπορείς να τα παρεις πίσω.. καλήτερα να μην φτανεις στο αργά...όντως...φιλώ σε ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρούλα μου έχοντας αναστήσει παιδιά και εγγόνια πόσες φορές δεν το έπραξες;
      Τώρα πια σαν μεγαλύτερες μπορούμε να το ..επιβεβαιώσουμε!
      Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
    2. και ακομα το πρατω....Αντιγονακι μου...μονο αν περάσεις αυτό το μονοπάτι το καταλαβαίνεις γι αυτό και οι γιαγιαδες ειναι σοφές..η εμπειρία βλεπεις... σου τα μαθαίνει η ζωή..!!!ενα φιλί..

      Διαγραφή
  10. Γιαγιά Αντιγόνη το χάρηκα πολύ το κείμενο σου. Ευτυχώς που κάποια παιδιά μεγάλωσαν κι είχαν τον παππού και τη γιαγιά κοντά τους. Αλλιώς πόσο στερημένη θα ήταν η ζωή τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ζήνα θα μου επιτρέψεις να σου πω πως δεν είναι όλοι ίδιοι.. η άλλη ήταν όλο αψάδα και επιπλήξεις!
      Και οι γονείς μπορούν να το υιοθετήσουν σαν στάση ζωής, φτάνει να μην ουρλιάζουν οι ίδιοι. Αποτυπώματα ήμαστε.. μετά μη ζητάμε τα "ρέστα" από τα παιδιά μας!

      Διαγραφή
  11. Έλειψα καιρό από τη γειτονιά, το ξέρω, όμως σας παρακολουθούσα κάπου κάπου!!!
    Ένα χαμόγελο, θα πω εγώ, είναι αρκετό τη στιγμή που σου ΄ρχεται ο θυμός, τη στιγμή που είσαι έτοιμος να ξεστομίσεις λόγια σκληρά. Χαμόγελο, λοιπόν, και η κακιά στιγμή θα περάσει και θα ξεχαστεί!!!
    Τα φιλιά μου Αντιγονάκι μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μας έλειψες!!
      Πολλές φορές θυμάμαι τα σχέδια σου στα κοσμήματα και την εξήγηση που έδινες για κάθε πέτρα που χρησιμοποιούσες!
      Χαμόγελο καλή μου Μπέττυ!

      Διαγραφή
  12. Ποτέ δεν είχα παππού και γιαγιά , όμως πάντα άκουγα με προσοχή τις σοφές φράσεις των άλλων παππούδων!
    Το ΄΄αργά΄΄ ποτέ δεν ισιώνει , θα υπάρχει ένα αγκάθι στην ψυχή , άλλοτε θα πονά και άλλοτε θα ματώνει.
    Καλό απόγευμα και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σε καλωσορίσω!
      Εδώ παίρνουμε γλυκό από το βάζο μόνοι μας.. μόνο να το κλείσεις καλά!!
      Να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  13. Καλύτερα να σε πούνε χαζή παρά φαρμακόγλωσσα... σοφή κουβέντα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πόσο δίκιο είχε η γιαγιά, αυτά τα πικρά όσο και να τα θάψεις έρχεται κάποια στιγμή που βγαίνουν στην επιφάνεια χωρίς να το καταλάβεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η επιφάνεια... πόσες φορές έχω μετανοιώσει!

      Διαγραφή
  15. Αυτές οι γυναίκες Αντιγονάκι μου, αμόρφωτες τις πιο πολλές φορές, ήταν τελικά οι πιο μορφωμένες απ' όλους!
    Είχαν σπουδάσει καλά στο Πανεπιστήμιο της ζωής, και οι κουβέντες τους ήταν σοφές και βγαλμένες μέσα από την καρδιά τους!
    Σε φιλώ πολύ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελενα αυτές οι σπουδές ήταν οι καλύτερες!
      Οι εμπειρίες της ζωής.
      Τα φιλιά μου!!!

      Διαγραφή
  16. Αχ αυτές οι σοφές γιαγιάδες!
    Συμπληρώνω με μια κουβέντα της δικής μου: Πρόσεχε πώς μιλάς και τι λες, γιατί η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει!
    Σκέφτομαι τα τωρινά παιδιά που σπάνια έχουν κοντά τους τη γιαγιά, να τους πει δυο λόγια να 'χουν να πορεύονται στη ζωή, και, μα την αλήθεια, τα λυπάμαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οταν το πρωτοάκουσα είχα τόσες απορίες!
      Τώρα έχω σειρά για διδαχές!

      Διαγραφή
  17. Αντιγόνη μου έτσι είναι...το πως θα πεις κάτι έχει σημασία, γιατί αν το πεις με λάθος τρόπο και δίκιο να έχεις το χάνεις...
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Δεν οδηγεί πουθενά..δεν είναι εξυπνάδα η αψιμαχία και δεν οδηγεί πουθενά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Σοφοί ήταν οι προγόνοι μας. Κι ας μην ξέρανε πολλά γράμματα.
    Εν ολίγοις η γιαγιά, περιέγραψε ένα αξίωμα της ψυχολογίας.
    Με τον δικό της απλό και περιεκτικό λόγο!
    Ευχαριστούμε για το μοίρασμα.
    Κλείνω το βάζο με το γλυκό, να βρουν κι οι επόμενοι...
    Καλή βδομάδα να έχεις Αντιγόνη !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου θύμησες άλλο ένα αμίμητο της γιαγιάς.
      "Αυτά που σας λέω βρε να ξέρετε τα λένε οι γραμματιζούμενοι, μόνο που βάζουν λέξεις πολλές που δεν καταλαβαίνονται από τοις αγράμματοι!!" (τη δοτική την είχε σε πρώτη θέση!)
      Να είσαι καλά Μαρία μου!

      Διαγραφή
  20. Αυτό το «Δεν είναι τι θα πεις αλλά το πώς!» το'χω ακούσει πολλές φορές κι είναι πολύ σωστή κουβέντα...
    Μάλιστα φέτος το καλοκαίρι διάβασα ένα βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη... όχι μυθιστόρημα ως συνήθως αλλά βασισμένο σ'αυτό που 'χει σπουδάσει, την ψυχολογία.
    Το βιβλίο αυτό είναι το "ο παλιάτσος κι η Ανιμα" και είχε ένα ολόκληρο κεφάλαιο σχετικά με αυτή τη μικρή φράση και πόσο σημαντικό είναι να την καταννοήσουμε και να την κάνουμε στη συνέχεια πράξη για να αλλάξει η ζωή μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η γιαγιά προχωρημένη!!
      Η Βαμβουνάκη δεν γνώριζα πως γράφει βιβλία βασισμένα στις σπουδές της. Οχι πως θα τα διάβαζα... αν και το μυθιστορηματικό της έργο το παρακολουθώ.
      Μου άρεσε η πληροφορία!
      Οσο για την πράξη η εκπαίδευση αρχίζει νωρίς... ή όχι;

      Διαγραφή
  21. Η Γιαγια, με την υπεροχη κολονια...
    Τι μου θυμησες τωρα...!!
    Η Δικη μου γιαγια,ηταν βεβαια, τελειως αγραμματη....
    Η ΑΤΣΑΛΙΝΗ ψυχη της ομως...
    Μεταλαμπαδευτηκε σε ολο το σοι της...!!

    Που φερνει-τιμητικα-το δικο της ονομα...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μέσα στα μαύρα αλλά η κολόνια απαραίτητη!
      Αυτές οι γυναίκες...είχαν ψυχή και συμβουλές να δώσουν!

      "Μη καθόσαστε βρε στο σκαμνί! Χάνεται τον ορίζοντα!"

      Διαγραφή
  22. Σοφή η γιαγιά. Είναι αλήθεια ότι φεύγει *από το έρκος των οδόντων μας* δεν γυρίζει πίσω. Είχε έναν μπάρμπα (έτσι το έλεγε) ο άντρας μου που έλεγε συχνά *άφησε να πέσει και κάτι κάτω..... κάνε τον χαζό δεν πειράζει που και που* .....
    Όπως πάντα υπέροχο το κείμενο σου, γεμάτο αγάπη και σοφία!!!
    Πολλά πολλά φιλιά, αγαπώ σε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαριμάρ μου για τους "γλωσσάδες" δεν λένε.. "Δεν αφήνει κουβέντα να του πέσει κάτω;"
      Την αγάπη μου και φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  23. Η γιαγιά σου μου θύμισε τη δική μου και τα λόγια της!
    Να είσαι καλά σοφή μου Αντιγόνη...φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επομένως είμαστε ..δύο!
      Μαρία μου φιλιά από την αύρα του Πειραιά!

      Διαγραφή
  24. Αχ αυτές οι γιαγιάδες!!!!!
    τι να πω εγώ προστά σε τόση σοφια ε;
    και μάλιστα μπροστά σε δυο (γιαγιάδες!)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και ΤΙ γιαγιάδες!
      Τώρα γιατί με αποκαλείς τρελόγρια δεν ξέρω!

      Διαγραφή
  25. Αντιγονάκι μου, μοιάζεις στη γλυκιά γιαγιά σου...
    Χαζή δεν είσαι σίγουρα, προσεκτική και αξιοπρεπής ναι! Ο τρόπος που αντιμετωπίζεις ακόμα και κάτι πικρόχολο, σπάνια βέβαια αλλά συμβαίνει κι αυτό δυστυχώς, δείχνει άνθρωπο μετρημένο και λογικό.
    Μακάρι να καταφέρουμε να ακολουθήσουμε έστω και λίγο τη σοφή της συμβουλή. Αυτό το σκεπτικό της που μας μετέφερες είναι μάθημα ζωής!
    Τα λόγια πληγώνουν και μένουν βαθιά χαραγμένα... Ευχή να είναι μόνο μια κακιά στιγμή, πολλές φορές όμως έτσι αυθόρμητα όπως βγαίνουν δείχνουν τον αληθινό χαρακτήρα και τις σκέψεις του άλλου...

    Σε φιλώ, να έχεις καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Μαίρη μου είσαι ευγενική και έχεις αυτή τη δοτικότητα μοιρασμένη για όλους!
    Αυτό είναι διαπιστωμένο και ΟΧΙ λόγια!!!
    Ευχαριστώ που σε γνώρισα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Καλησπέρα και καλώς σε ξαναβρίσκω ανεκτίμητη φίλη.
    Αχ αυτές οι σοφές (συνήθως γιαγιάδες), που αναλαμβάνουν το ρόλο ολόκληρου του διπλωματικού σώματος της οικογένειας!
    Πόσο κατέχουν, πως η αχαλίνωτη γλώσσα, όχι μόνο "τσακίζει κόκαλα" απ ευθείας, αλλά και μπορεί να ξεκινήσει από αψιμαχίες έως δραματικές μάχες, με τραγικές, συνήθως, παράπλευρες απώλειες. Από τον άμαχο πληθυσμό των παιδιών, κατά κανόνα.
    Αν μόνο μπορούσαμε να βάζαμε την αγάπη και την σύνεση μπροστά από τον εγωισμό!
    Σου στέλνω τα φιλιά μου, μαζί με την εκτίμηση και την αγάπη μου, από την ακόμα καλοκαιρινή Πάρο.
    Άννα Πάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Σοφές γυναίκες Αντιγόνη μου! Χίλια ΑΕΙ δεν σε μαθαίνουν όσα η ζωή!
    Αυτές κρατούσαν τις οικογένειες!
    Τυχερή που την αγκάλιασες!
    Πολλά φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Είναι περίεργο, γιατί αυτό ακριβώς συνειδητοποίησα πολύ πρόσφατα, σε ένα σκηνικό που έγινε με τα παιδιά μου, και αυτό περιγράφω στο τελευταίο μου ποστ. Και τώρα έρχεσαι κι εσύ, να μου το επιβεβαιώσεις, μέσα από τα λόγια της σοφής γιαγιάς!!! Μάλλον το σύμπαν συνομοτεί για να το εμπεδώσω καλύτερα!!! Να είσαι καλά γιαγιά Αντιγόνη, καλό φθινόπωρο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Αν και "αγράμματοι", περισσότερο σοφοί από όλους τους "γραμματιζούμενους"...
    Ορμήνεια κι αυτή της μάνας μας,-πρόσεχε τα λόγια σου-μόνο που κάποιες φορές την ξεχνώ και κατόπιν μετανοιώνω πικρά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Με συνεπήρες για άλλη μια φορά ακόμα λογοτέχνη μου!!! Νιώθω τυχερή που διαβάζω τα κομμάτια σου!! Υπέροχα, απλά , κατανοητά, γεμάτα συναισθήματα και αρώματα!Σ'ευχαριστώ γλυκιά μου!! φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Καλώς σε βρήκα και εδώ γιαγιάκα.....
    Μου θύμισες την μανούλα μου που πάντα μου έλεγε να βουτάω την γλώσσα στο μυαλό πριν μιλήσω.....γι' αυτό και για πολλά χρόνια δεν μιλούσα και πολύ!!!!
    Μακάρι κάποια λόγια που ειπώθηκαν εν βρασμώ ψυχής να τα έπαιρνα πίσω....αλλά?????
    Δυστυχώς δεν "μαζεύονται" πίσω αυτά τα λόγια και δεν ξεχνιούνται......

    Χαίρομαι που άρχισες να μας "ταξιδεύεις" και πάλι......
    Σε φιλώ από Καστοριά,
    Άννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. μεγαλωντοντας καταλαβαινω οτι ολα αυτα που μου επαναλαμβανε και η δικη μου γιαγια κ πολλες φορες κουραζομουν που τα ξανακουγα, εχουν βγαλει ριζες μεσα μου και ασυνειδητα ακομα, τα ακολουθω..
    καλο απογευμα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. οι συμβουλές της γιαγιάς.. η σοφία της γιαγιάς... λόγω της ημέρας ίσως...
    καλημέρα καλή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Πόσο σοφά τα λόγια της γιαγιάς.Πόσο μελετημένα.Εκείνες οι γυναίκες, που ε'ιχαν στόμα μα ήξεραν να κρατούν τη μιλιά...πόσο γενναίες!!!Ετσι κι η γιαγιά σου γιαγιά Αντιγόνη...εμείς άλλη γενιά! Εύχομαι να βρεθεί τρόπος να πάρεις πίσω όχι τα λόγια μα το συναίσθημα...και κάτι άλλο.Τα μηνύματα σου με γέμισαν συγκίνηση.Σε ευχαριστώ από καρδιοάς για τις ευχές και για το υπέροχο τραγούδι που μου χάρισες για χρόνια πολλά! Δεν το περίμενα...είσαι τόσο γεννναιόδωρη γιαγιά Αντιγόνη.Σε ευχαριστώ τόσο πολύ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή