Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Το φευγιό...

Η βαλίτσα απέναντι του. Χώρεσε τα απαραίτητα, σκέφτηκε. Ποια είναι τα «απαραίτητα»;
Οι φανέλες; Τα κοστούμια; Οι στιγμές; Τα σ’αγαπώ ; Τα «για πάντα»; Τα γέλια ; Τα χάδια του μικρού; Χωράνε όλα σε μια βαλίτσα;
Αναψε τσιγάρο. Δίπλα του η σκάλα.. πόσα σκαλοπάτια έχει; Δεν τα μέτρησε οχτώ χρόνια τώρα.
Και αυτά τα κάδρα.. τα προσπερνούσε ένα.. δυο.. δέκα ήταν.
Πότε έγιναν όλα ξένα;  Ποια στιγμή άρχισε να απορρίπτει, να ρίχνει στόρια.. να έρχεται το πούσι
της θολούρας; Δύσκολή απόφαση να φύγει με εισιτήριο ληγμένο..
Η στάχτη έπεσε στο πάτωμα και την σκόρπισε με το πόδι.
Το δωμάτιο του μικρού.. το δικό τους.. Ανοιχτές οι πόρτες να ξεπηδούν οι στιγμές..
Τότε που την έφερε αγκαλιά με το νυφικό.. που η ευτυχία δεν είχε όρια. Το άρωμα της.. το νυχτικό ακουμπισμένο στην καρέκλα..
Τα παιχνίδια σκόρπια στο πάτωμα, το κρεβάτι ξέστρωτο και η ζελατίνα από την γκοφρέτα ακουμπισμένη στο κομοδίνο.. έσφιξε το πόμολο και οι αρθρώσεις άσπρισαν από τη δύναμη.
Χάιδεψε απαλά τα σεντόνια του και έχωσε το κεφάλι στο μαξιλάρι του να τον ανασάνει.. να τον έχει δικό του. Αγκάλιασε το μπουφάν και το πετούσε ψηλά σαν να ήταν μέσα το κορμί του…
Εεεεε  ώπα! Του ξέφυγε ένα γέλιο ανάμεσα στους αναστεναγμούς.
Ξεκρέμασε μια ζωγραφιά με τους τρεις πιασμένους χέρι- χέρι και έναν ήλοι τεράστιο. Το δίπλωσε και το έβαλε στη μέσα τσέπη του σακακιού εκείνη που ακουμπούσε στο μέρος της καρδιάς.
-Θα φύγω να μη με δει κανείς! Εγραψε σ’ένα χαρτί λόγια σκόρπια να τους εξηγήσει τη φυγή του.
Απολογίες, δικαιολογίες, εξηγήσεις δίχως ειρμό.  Θα καταλάβουν; Ισως….
Είχε λιώσει το κορμί του. Οι τύψεις ισχυρές, ικανές να τον κάνουν σκιά.. να τον αφανίσουν..
-Θα με ψάξουν αλλά εξηγήσεις δεν θέλω να δώσω, η λογική τους με σκοτώνει..
Εσυρε τη βαλίτσα στο κάτω πάτωμα.
Σωριάστηκε στον καναπέ.. κουλουριάστηκε.. να γίνει έμβρυο να χαθεί εκεί από όπου ξεκίνησε..
Κοιτούσε γύρω του την απόλυτη τάξη.. έτσι ήταν μέχρι πριν λίγο καιρό η ζωή του..
Ξεδιπλώθηκε και έψαξε το χαρτί της μετάθεσης. Τόπος προορισμού ένα νησί της άγονης γραμμής.
Ο γιατρός που θα πάλευε με ξεχασμένους ταλαίπωρους ανθρώπους να σώσει ζωές..
Ειρωνεία; Λύτρωση; Θα δείξει…
Αναψε όλα τα φώτα, δεν έκλεισε τα πατζούρια να φωτίζει..
Εκλεισε την πόρτα πίσω του.
……………………………………………………………………………………………………….
Σάββατο πρωί και δεν είχε εφημερία. Ετοιμάστηκαν για εκδρομή στο σπίτι της μάνας του..
Ο μικρός πήρε τα παιχνίδια του και εκείνη τα δώρα.
Το φορτηγό που έχασε τον έλεγχο.. τα φρένα.. οι σειρήνες.. Η ΣΙΩΠΗ..

Από το "τετράδιο" καταγραμμένη μια αλήθεια 

43 σχόλια:

  1. "Το φορτηγό που έχασε τον έλεγχο.. τα φρένα.. οι σειρήνες.. Η ΣΙΩΠΗ.."

    Αγαπημένη μου γιαγιά .. τελικά . η ζωή .. είναι στιγμές ...!!για αυτό καί οι παλιοί λέγανε .. " οσα δέν φέρνει ο χρόνος τά φέρνει μιά στιγμή "
    Μέ μάγεψες πάλι.. !!!
    Τήν Καλημέρα μου καί μιά αγκαλιά φιλιά .
    Υ.Γ. έχεις καί mail .. τσέκαρε ... χιχιχιχί ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν καταλαβα καλά Αντιγονάκι μου. έφυγε τελικά μόνος ή με την οικογένεια; ελπιζω το δεύτερο.

    όπως πάντα ιστορία μαγικά ειπωμένη από σένα Αντιγόνη μου.

    φιλάκια πολλά πολλά

    υγ. δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ χαίρομαι όταν βρίσκω νέα ιστορία. σαν μικρό παιδί! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ax...Αντιγονάκι μου!
    Είσαι καλύτερα;
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πως να χωρέσουν σε μια βαλίτσα τα "απαραίτητα" γιαγιά μου...
    δεν χωράνε...μονο στη ψυχή...
    μα και πάλι...ποσα να χωρέσει και αυτή!
    ...................................

    Πέρασα αργά το βραδυ και άφησα μήνυμα
    πέρασα τώρα να δω αν είσαι καλύτερα...
    Είσαι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. γιαγια αντιγονη περαστικααααααααα...

    συντομα ξανα ορθιααααααα....

    λυπηρο το τελος απο το τετραδιο...

    φιλακιαααααααααααααααα.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η σιωπή........Αχ αυτή η σιωπή!!!!!!!και μόνο στη βαλίτσα του μυαλού και της ψυχής οι αγαπημένες φωνές και οι αναμνήσεις ...και στα κρεμασμένα κάδρα ένα ολόκληρο παρελθόν, για να σου θυμίζει το παρόν!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αχ!αυτό το τετράδιο πόσες συγκλονιστικές ιστορίες περιέχει!!!
    Η σιωπή και οι μνήμες διαχρονικό ζευγάρι.Να είσαι καλά Αντιγόνη μου και να μας ταρακουνάς που και που!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Α βρε Αντιγονη..
    Μιλας για ιοκογενεια που "εφυγε"...
    Αλλα δεν ξαναγυρισε απο εκδρομη..
    "καρμανιολα"...
    Για τον πονο, και τον τρομο εκεινου που εμεινε...
    Του "τυχερου" που επεζησε...Για να υποφερει και να ξαναρχιζει...
    Λοιπον...Η ζωη δεν ειναι μονο στιγμες...
    Ειναι κι αυτα τα "ξαναρχισματα"...
    Τα μαρτυρια του Ιωβ..
    Λυγιζει το καλαμι...Τριζει...
    Θα σπασει αυτη τη φορα..Θα αντεξει;;
    Θα δουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. δεν έχω λόγια... έχω νιώσει τον χαμό.. τον ξαφνικό, τον σκληρό, τον χαμό που γίνεται κόμπος στο στήθος και δεν φεύγει ποτέ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ΣΙΩΠΗ...
    Είναι καλλίτερα έτσι γιατί οτιδή ποτε προστεθεί θάναι παραφωνία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Γιαγιά Αντιγόνη,

    με τα καταπληκτικά παραμύθια(?)που μας μαγεύεις όλους!
    Είσαι πια η "Γιαγιά" (Μας), του διαδικτύου
    και όλοι περιμένουμε με αγωνία κάθε σου "ιστορία".

    Φιλιά :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Καλησπέρα Αντιγόνη....
    .... Καλύτερα να φεύγανε όλοι μαζύ....

    Κωστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. όχι δεν είναι παραμύθι το νιώθω...
    άσχημο τέλος! τι έχουν δει τα μάτια σου!! φιλιά είσαι καλύτερα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. η αλήθεια της ζωής...
    φεύγω φεύγεις φεύγει...
    πόσες φορές πόσες πολλές φορές
    και γυρισμοί
    επιστροφές σαν του ασώτου
    και καμιά φορά από ανάγκη σαν τον Ανταίο ν' ακουμπήσεις τη γη σου τη μάνα σου
    ό,τι σε κλείνει ό,τι σε χωρά...
    μέχρι που τελειώνει
    με τον ένα ή τον άλλο τρόπο

    καλησπέρα σου γλυκιά μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Μα τι λες τώρα.... Τι κρύβει ένα γύρισμα σελίδας της ζωής... Πόσο πόνο... Να χάνεις τα πάντα σε μια στιγμή... Και μετά να αποζητάς λύτρωση στο πουθενά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Υ.Γ. Πόνεσε αυτή η ανάρτηση... Μαγευτικά δοσμένη από την πένα της ψυχής σου...
    Εύχομαι να είσαι καλύτερα... Τίποτε άλλο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Η ιστορία σου Αντιγόνη μοναδική!
    Θα ήθελα να ρωτήσω,το "τετράδιο"σου,
    τι είναι?
    Μήπως αυτό το "ημερολόγιο" που κρατούσαμε παλιά?
    Και κάτι άλλο, οι ιστορίες του τετραδίου σου είναι αληθινές?
    Με βρίσκεις πολύ περίεργη,λες να είμαι? αν ναι συγνώμη.
    Καλό βράδυ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. καλά κάνεις γιαγιάκα, και μας "ξυπνάς"!
    φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Δε θέλω να διαβάζω τέτοια... δε θέλω να τα ακούω... θέλω να κλείνω τα μάτια στο άδικο γιατί όταν το βλέπω μπροστά μου σιγουρεύομαι πως θεός δεν υπάρχει και πως αν υπάρχει δεν είναι δίκαιος...

    Αντιγόνη μου, τόσο όμορφα δοσμένη αυτή η πικρή αλήθεια απ' το τετράδιο.. λίγα λόγια, βαθιά χαρασσουν.. Μα.. ουκ εκ των πολλών το ευ λένε... Κι έχουν δίκιο.

    Ελπίζω εσύ να είσαι καλύτερα σήμερα!! περαστικά και φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Αχ!στεναχωρο τέλος..με πίκρανες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. :$ πόνεσε αυτή η ανάρτηση.
    Ελπίζω να είσαι καλύτερα γιαγιά μου.
    Την αγάπη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ουφ!!! Ήρθα για λίγο να σου σκάσω δυο φιλιά και σε διάβασα...πόνεσα!
    Τα φιλιά μου αδυνάτισαν...μα να έλα να σου πει το Μαμουνάκι τα κάλαντα τα Ικαριώτικα ν'ανασάνει λίγο η ψυχούλα μας:
    http://www.youtube.com/watch?v=ED7JVpI66zk&feature=related
    Καλή χρονιά Αντιγονούλα μου υγεία σε σένα και σ'όλη την οικογένειά σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Έτσι γίνετε... ένα πουφ και όλα φύγανε! Όυτε δάκρυα μένουν μετά α΄πο το σοκ.

    Πέρασα να δω πως είσαι, αγαπημένη μου.

    Φιλιά εκεί όπου σε πονάει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Γιαγιά Αντιγόνη, εύχομαι να είσαι καλύτερα. Θέλω οι ιστορίες να τελειώνουν όμορφα και παραμυθένια... δεν αντέχω άλλο πόνο και πίκρα και αδικία σε αυτή τη ζωή...
    τα φιλιά μου για καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. απελπιστικά στενάχωρες οι στιγμές του ξαφνικού χαμού...λυγίζουν και βράχο ακόμα...
    μακάρι μέρες που πέρασαν αλλά κι έρχονται να μην υπάρξουν καθόλου τέτοιες σαν αυτή του τετραδίου ή παρόμοιες...
    διάβασα και κάτι στα σχόλια πως ίσως δεν είσαι τόσο καλά, περαστικά σου γλυκιά μου γιαγιά Αντιγόνη!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Η ΣΙΩΠΗ.....
    ενας μόνιμος συνεχόμενος θάνατος.
    Δεν αντέχει η ψυχή τέτοια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Buon Natale γιαγιά μου. Κάθε μέρα έπινα καφέ στο καφέ Γκρέκο.
    Θεά η αιώνια πόλη. Πολύ θα θελα να σε είχα μαζί μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Γιαγια Αντιγονη καλημερα, αυτες οι ιστοριες σου εχουν ενα μειγμα ακαταμαχητο, αγκαθι και μελι.
    Και μου την...........δινει που το ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ karfoma---τι του βρηκες---εγραψε την........σκεψη μου.
    Φιλια απο το κατινακι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Πολυαγαπημένη μου γιαγιά... Σαν την δική μου με τα παραμύθια της... Κι ας πονάνε καμιά φορά... Τελικά εσύ κρατάς και το γλυκό του κουταλιού και τον πικρό καφέ...
    Να σαι πάντα καλά, γερή και δυνατή! Και η νέα χρονιά να σου φέρει ότι λαχταράς!
    ΥΓ: Μην ζητήσεις αγάπη... την έχεις απ' όλους μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Οι ιστορίες σου πάντα αγγίζουν την καρδιά! κι άλλοτε φέρνουν χαμόγελο κι άλλοτε ένα δάκρυ!
    Θα ήταν τιμή μου να δεις εδώ http://greecycle.forumgreek.com/t44-page#187

    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Θλιβερό...
    Γιαγιά μου, περαστικά σου, να'σαι δυνατή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. αχ ρε γιαγια, με συγκινησες με την γραφη σου που εχει υλικα απο ανθρωπια και αγαπη και πονο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Α. Λατινοπούλου29 Δεκεμβρίου 2010 - 4:45 μ.μ.

    Αντιγόνη μου, ότι ιστορία και να μας διηγηθείς, γίνεται μοναδική, ασύγκριτη. Πλημμυρίζει από συναίσθημα, από ωραίες εικόνες, από ενσυνείδητη γνώση στην πένα. Μας συγκινείς, μας αγγίζεις στις λεπτές χορδές τής καρδιάς μας. Να είσαι καλά και να μας χαρίζεις εξαίρετες στιγμές. Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. θα δειξει ......
    η ζωη παιζει παιχνιδια...
    ομορφα και ασχημα....

    και παντα κατι θελει να μας πει και να μας δειξει ...

    εσυ μας το μετεδοσες υπεροχα οπως παντα ...
    σε φιλω :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. χρονια πολλα αντιγονη μου!!!

    με λυπησε λιγο το κειμενο..αχ αυτες οι βαλιτσες....μονο πονο κουβαλανε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Αυτές οι στιγμές από το τετράδιο....πάντα ένα σφίξιμο αφήνουν στο στομάχι....!
    Καλή Χρονιά Αντιγονάκη μου, πάντα με υγεία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Δράμα το τέλος να φεύγουν και οι δύο για πάντα απ'τη ζωή σου!
    Συγκλονιστική η ιστορία σου!

    Φιλί γιορτινό θαλασσινό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. γιαγια αντιγονη ... περασα να ευχηθω καλο βραδυυυυυυυυυυυ...

    ελπιζω να εισαι καλυτερααααααααα...

    φιλακιααααααα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Φίλη, αγαπημένη της θάλασσας,
    σου εύχομαι
    Καλή Χρονιά!!!
    από τη Νέα Υόρκη,
    Υιώτα Στρατή,
    αστοριανή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. Mια λέξη. Εξαιρετικό!
    Την αγάπη μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή