Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Ανοιξα πάλι το τετράδιο.


Αυγουστος του ’68.
Το πρώτο ταξίδι μου, ακολουθώντας τον Νίκο στο μπάρκο του.
Αθήνα, Αντις-Αμπέμπα , Τσιμπουτί.
Όλα φάνταζαν στα νεανικά μου μάτια μαγικά.
Η πτήση, η προσμονή, του άγνωστου και η περιπέτεια
που η νιότη την κάνει να φαντάζει συναρπαστική.
Ανέβηκα στο πλοίο και μπήκα στην καμπίνα.
Μέχρι τότε τα μόνα ταξίδια, ήταν με τα πλοία
του Αργοσαρωνικού!
Ο επόμενος προορισμός η Καλκούτα!
Που να ξέρω η αφελής ότι το δωδεκαήμερο ταξίδι
θα το περνούσα στο κρεβάτι από την ζαλάδα;
Ένα πρωινό αξημέρωτα νοιώθω τις μηχανές
να σταματούν. Πετάγομαι με το στομάχι να έχει πάρει
την σωστή του θέση, κοιτώ από το φινιστρίνι, ουρανός
και θάλασσα.
Μπαίνει φουριόζος ο Νίκος να πάρει τα χαρτιά του
Και τον ρωτάω που είμαστε.
-Στη ράδα !
Αργότερα ανακάλυψα πως ήταν το αγκυροβόλιο.
Για πότε ετοιμάστηκα, και βγήκα έξω στη μικρή
βεράντα με τον πάγκο και το μακρόστενο τραπεζάκι
ούτε που το κατάλαβα.
Ακόμα τα εμπορικά πλοία δεν ήταν τετράγωνα κουτιά
να μην έχεις που να βγεις!
Συστήθηκα και με δυο κυρίες πιο ατρόμητες από του
λόγου μου και ήπιαμε καφεδάκι.
Εφτασε ο πιλότος και τα ρυμουλκά που θα μας
ταξίδευαν, στα θολά νερά του Γάγγη να φτάσουμε
στο λιμάνι της Καλκούτας.
Αργά σερνόταν το πλοίο και είχα την ευκαιρία να δω σκηνές
που είχα αντικρύσει σε περιοδικά και βιβλία.
Στις όχθες του ποταμού κόσμος να τσαλαβουτά στα βρομόνερα
πιο κεί να καίνε τους νεκρούς και οι πληροφορίες να σκάνε
στο μυαλό μου σαν σφαίρες.
Σαν έδεσε το πλοίο στο μόλο, ανέβηκαν οι αρχές και ο γιατρός.
Ο γιατρός Αλέξανδρος. Οι περισσότεροι τον γνώριζαν
γιατί το πλοίο ήταν ναυλωμένο Αμερική Ινδίες.
Αυτός ο ασπρομάλης κοντούλης Ελληνας με την μπεζ
φαρδιά πουκαμίσα και το γκρι παντελόνι, ακούμπησε
την παραγεμισμένη φθαρμένη τσάντα του στο τραπέζι
της τραπεζαρίας.
- Λοιπόν απευθύνθηκε, στον ανθυποπλοίαρχο έχουμε
τίποτα;
-Όλα καλά γιατρέ μου. Το καφεδάκι σου έτοιμο.

Την άλλη μέρα ξημέρωνε του Σταυρού.

Αν θέλουν οι κυρίες και όποιος μπορεί αύριο θα πάμε
στον Αγιο Στέφανο.

Ένα μικρό πουλμανάκι μας περίμενε το πρωί.
Μέσα ήταν και άλλοι ναυτικοί .

Μας πήγε στην παλαιοημερολογίτικη Εκκλησιά.
Μόνος του έψαλε και μας έρανε με ένα ματσάκι
πρασινάδα.
-Τώρα πρέπει να πάω από το νοσοκομείο.
Οι άντρες από τα ξένα πληρώματα έφυγαν.
-Εσας κυράδες μου έχω χρέος να σας γυρίσω στο παπόρι!

Είχε οικογένεια στην Ελλάδα, χωρισμένος με γιό.
Πώς βρέθηκε στα πέρατα της δυστυχίας κανείς δεν ήξερε.

Περνούσαμε μέσα από δρόμους με ψηλά κτήρια , παζάρια
αγορές σκεπαστές και χιλιάδες παιδάκια να ζητιανεύουν.
Μια πολύχρωμη πόλη με τους Κινηματογράφους τον ένα
δίπλα στον άλλο, να διαφημίζουν τα έργα με τεράστιες αφίσες
ζωγραφισμένες στο χέρι.
-Εδώ ο κόσμος λατρεύει τον κινηματογράφο.
Ισως η μόνη του ευχαρίστηση μες την φτώχεια και τον αγώνα
για την επιβίωση.
Φτάσαμε στο νοσοκομείο και για να μη χαθούμε τον πήραμε
στο κατόπι.
Θάλαμοι με στοιβαγμένα κολλητά κρεβάτια.
- Μη νομίζεται, ότι εύκολα έρχονται εδώ. Προτιμούν
τα γιατροσόφια τους και τα μικρά τους χάνονται άδικα
από δυσεντερίες.
Χτες έχασα τρία .
Ο Αλέξανδρος που βρέθηκε, φτωχός και ο ίδιος να ζητάει
από τους καπεταναίους , μήλα, πορτοκάλια και σαπούνια
για τα μικρά του!
Ο Αλέξανδρος που αφιέρωσε την ζωή του χωρίς αντάλλαγμα
για τον ανθρώπινο πόνο.

Ισως κάποιοι παλιοί ναυτικοί να τον συνάντησαν κάποτε.

36 σχόλια:

  1. Tι ωραία που μας τα διηγείσαι Γιαγιά!!
    ο Αλέξανδρος ήταν ένας "γιατρός χωρίς σύνορα¨" του παρελθόντος!
    Ακόμα πιο δύσκολο το έργο του εκείνη την εποχή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ' ευχαριστουμε, αγκαλιες και φιλια και απο τους δυο μας, καληνυχτα γιαγια Αντιγονη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ωραία η ιστοριούλα σου Αντιγόνη μου! Αλλά έμεινα με μια απορία. Τελικά τη συνήθισες τη θάλασσα ή ακόμα έχεις ναυτία όταν ταξιδεύεις???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Kάθε φορά είναι σαν να διαβάζω ένα κεφάλαιο από ένα βιβλίο...
    Σ' ευχαριστώ που μοιράζεσαι μαζί μας κομμάτι κομμάτι τη ζωή σου!

    Φιλιά πολλα γιαγιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. kariatida62:
    Δεν το είχα σκεφτεί!
    Μόνος να γιατροπορεύει την δυστυχία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. dimitris:
    Εγώ σας ευχαριστώ που είστε πάντα παρόντες.
    Για ρωτήστε τον παππού μην είχε ακούσει κάτι...
    Αγκαλιά και φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Meropi:
    Ακόμα τρέμω,μόνο που τώρα τα ταξίδια είναι κοντινά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ενδειξη ζωής:
    Είμαι πολυλογού!
    Η κόρη μου λέει πως πολύ αέρα πήρα, αλλά η συντροφιά σας με κάνει να νοιώθω σαν παιδί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αχ γιαγιά Αντιγόνη να το ανοίγεις συχνά το τετράδιο σου. Τι όμορφες αναμνήσεις που μοιράζεσαι μαζί μας!

    ΥΓ. Πως πήγε το ταξίδι και η θεραπεία; Ελπίζω όλα καλά!
    Καλό σαββατοκύριακο να'χουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πολύ όμορφη ιστορία. και πολυλογού να είσαι μην σε νοιάζει, μας αρέσουν οι ιστορίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Η κόρη σου γιαγιά Αντιγόνη, πρέπει να ξέρει οτι πολλοί από μας σ' ευγνωμονούμε που....πήρες αέρα γιατί αυτόν ακριβώς τον αέρα μοιράζεσαι μαζί μας και μας δροσίζεις.... Μας γλυκαίνεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. σου άρεσαν αυτά τα ταξίδια? Δεν είχαν και μοναξιά? Η ναυτία δεν είναι απίστευτο συναίσθημα? Να είσαι καλά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. DaizyCrazy:
    Ολα πήγαν μια χαρά!
    Σ' ευχαριστώ και να περνάς καλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Mana:
    Καλώς την!
    Ευχαριστώ καλό μου!
    Καλό Σ/Κυριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Lena manta;
    Να είσαι καλά!
    Ευχαριστώ για την συντροφιά των βιβλίων σου.
    Πάντα επιτυχίες κοριτσάκι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Καλως την και καλησπερα.
    Αντιγονη μ αρεσει ο (αερας) που εχεις παρει ειναι αερας ζωης, χαιρομαι οταν το ακουω αυτο και ετσι να συνεχισεις Αντιγονη. Δεν μπορω να ειμαι μιζερη και δεν αντεχο να τη βλεπω και γυρω μου.
    Αυτο ηταν που με τραβηξε εδω.
    Να εισαι καλα Αντιγονη και να μας βαζεις συχνα στο τετραδιο σου.
    Εχω δει ολη αυτη τη φτωχει στο Σουδαν 4 χρονια και ξερω πως ειναι να ζεις εκει.
    Καλο βραδυ.
    Σοφια (Αποκλ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Pink-Fish:
    Μου άρεσαν μόνο τα λιμάνια.
    Ταξίδευα πριν γεννήσω τα παιδιά μου.
    Οταν γεννήθηκε και το τρίτο σταμάτησε και ο Νίκος.
    Η μοναξιά δεν αντέχεται και χάνεις τις καλύτερες στιγμές των παιδιών..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. γεια σου Γιαγια Αντιγονη!Χαρηκα πολυ που ηρθες στην παρεα μας!
    Φιλιααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. A ρε γιαγιάκα πάλι μας ταξίδεψες! Κοσμογυρισμένη σε βρίσκω, μπράβο! Ωραίος τουλάχιστον ο γιατρός ή μάπα; :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ".......σαν τα τρελά ταξιδιάρικα πουλιά"
    Αυτό μου θύμισες σήμερα, της Ιορδανίδου το "Σαν τα τρελά πουλιά"!
    Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. ΣΟΦΙΑ:
    Χαίρομαι σαν παιδί και το κουράγιο είναι δικό σας.
    Θυμάμαι πάντα το πρώτο σχόλιο σου και νόμιζα πως θα χαθείς.
    Γράψε για το Σουδάν αν θέλεις!
    Πολλά φιλάκια κοριτσάκι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Sweet December:
    Ευχαριστώ που με καλοδέχτηκες.
    Φιλιά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Μαγισσούλα:
    Ατιμο θηλυκό, ακόμα ήμουν στα μέλια του έρωτα, πιτσιρίκα.
    Φιλιά μικρό μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Τρελλή:
    Ετοίμασε τα χάπια!
    Την αγάπη μου την έχεις, πάρε και φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Γιαγια αντιγονη, καλησπερα, ρωτησαμε τον παππου, το'58 ναυτης τοτε,ζεστη,μεσα-εξω,ουτε θελει να τον θυμαται τον ''γυρο'' της ινδιας, πολλα λιμανια μεταξυ αυτων και η καλκουτα, σε ολα τα λιμανια εμπαινε γιατρος,[εμεις δουλευαμε,οι γιατροι ειχανε νταραβερια με τον γραμματικο και τον καπτανιο], δεν θυμαται τον κυρ-αλεξανδρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Αντιγονη καλημερα. Δεν χαθηκα απλως δεν εχω πολυ χρονο.
    Σε διαβαζω παντα, απλως δεν γραφω παντα.
    Τοχω σκεφτει και θα το κανω να γραψω για το Χαρτουμ.
    Ηταν εμπειρια ζωης.
    Σοφια. (Αποκλ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Από καιρό σε παρακολουθώ.....στα πέρατα της δυστυχίας...η έκφραση αυτή με ώθησε να σου πω μια καλημέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. ΔΗΜΗΤΡΗ:
    Εχει δίκιο ο παππούς, που να μείνει χρόνος;
    Δουλειά σκληρή.
    Γι' αυτό το λόγο του Νίκου του....
    ξηλώσαμε τα γαλόνια και έγινε σουβλατζής!
    Τους χαιρετισμούς μου στον παππού και φιλιά στους δυο σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. ΣΟΦΑΚΙ:
    Ελα μια απόφαση είναι και θα έχει ενδιαφέρον.
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. α ΚΕΝΤΑΎΡΟΥ:
    Να είσαι καλά και σε ευχαριστώ για τα περάσματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. ΦΟΒΕΡΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ!!!

    ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ.ΜΠΗΚΕ Η ΑΝΟΙΞΗ :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Γιαγιά Αντιγόνη, πολύ όμορφη η ιστορία σου.
    Σαν τα μεσημέρια της Κυριακής όταν μετά από το φαγητό και λίγο ... κρασάκι, ο πατέρας μου μας έλεγε για τις δικές του ναυτικές αναμνήσεις από την Καλκούτα.
    Καλή εβδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Σκρουτζακο:
    Καλό μήνα και σ' εσένα μικρό μου.
    Πάντα με τις αναρτήσεις σου να μας
    δίνεις γέλιο και γνώση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Vassilis:
    Αυτές οι αναμνήσεις Βασίλη μου, είναι ότι καλύτερο κουβαλάμε οι μεγάλοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Πολύ θα ήθελα να κάνω ένα ταξίδι έτσι με τον άνδρα μου, όπως τα περιγράφεις χωρίς...τη ζαλάδα βέβαια .Κάποτε πήγα στο Ισραήλ με κρουαζιερόπλοιο μα έπεσα σε καταιγίδα.Ξέρεις πόσο μου αρέσει να διαβάζω όσα γράφεις.Καλό σου μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Τωρα τα θυμασαι,αλλά τότε;

    Καλο μήνα,γιαγιά μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή